Hallo allemaal,

hopelijk lukt het ditmaal wel. Vanmorgen had ik reeds een verslag van een
ganse week ingetikt laat dit ding, pc, me in de steek en logt me af gevolg
alle typo weg den deze boos en dan maar gaan rijden en de streek verder gaan  verkennen.

Nu het reisverslag deel 1. Dit begint natuurlijk op de dag van vertrek namelijk dinsdag 21 februari.

Ben vertrokken rond 9u, begon al goed overal file van op de ring in Antwerpen tot voorbij Brussel. Heb me wat zitten ergeren moet natuurlijk een 830km rijden dus hou graag de vaart erin. Na anderhalf uur eindelijk Brussel uit en de autostrade naar Namen op. Voor de rest schiet het goed op, ga goedkoop tanken in Luxemburg en een snackske eten. Rond 12u30 ben ik er weeral mee weg richting Frankrijk. Tot aan Chalon-sur-Soane is het verhaal simpel, tanken en peage betalen. Vanaf Chalon wordt het wat drukker dan moet ik via kleine wegen proberen in Pierrefitte-sur-Loire te geraken, heb er adres van goed hotelletje. Met de hulp van de GPS is het natuurlijk snel gevonden. Eerste probleem, hotel volzet, maar met de hulp en een telefoontje van de uitbater krijg ik een adres van een hotel in een aanpalend dorpje. Goed dat ik GPS heb want de kaart van Frankrijk blijkt niet genoeg gedetailleerd om dit gehucht te vinden. Het hotel zelf is er nog een van deeskes tijd met een beetje restauratie. Maar moe als ik ben kan ik overal wel slapen. Ga dan eerst maar wat eten moet echter wel wachten tot 6u voor er iets te bikken valt. Na eten, typisch frans, salade met steak en frietjes en goed dessert en natuurlijk karafje wijn ga ik genieten van de nachtrust.

woensdag 22 februari

Redelijk goed geslapen, toch wat last van stress, aan het ontbijt. Typisch
frans croissants en brood met boter en confituur met een goeie kop koffie
dat gaat er altijd wel in. Dan nu de tweede dag met bestemming Spanje, olé.
Deze dag verloopt bijna net als de voorgaande, tanken en péage. Afslag
autostrade op zoek naar hotel. Juist adres is er niet het is ergens op een
weg tussen twee dorpen. Zoals gewoonlijk de GPS ingeschakeld, moet haar maar eens een naam geven, en op weg. Langs talloze dorpjes het een nog kleiner dan het ander en bochtige wegen (meer dan 1000) kom ik eerder toevallig de afslag naar het hotel tegen, zoals je ziet geluk heb je altijd nodig zelfs al heb je GPS. Het hotel zelf is mooi en ligt op een hoogte van een 500m. Ik word er vriendelijk begroet door drie flink uit de kluiten gewassen St. Bernard honden, de ene al vriendelijker dan de andere. Na het nodige aaien geraak ik eindelijk aan de receptie. De kamer is mooi met uitzicht op de vallei enkel de bedden blijken aan de harde kant,amaai mijn ruggeske. Nu nog goed eten en dan slapen. Het eten is echter nog veraf, het restaurant gaat hier maar open om 19u30 amaai dat wordt even honger lijden en op zoek naar iets anders is zoeken naar problemen op deze smalle bochtige wegen zonder verlichting. Uiteindelijk toch nog goed gegeten en dan een heerlijke welverdiende nachtrust.

Voor zover het eerste deel van mijn welverdiende vakantie.

 



Hallo allemaal,

hier volgt het tweede even overdonderende deel van ......

donderdag 23 februari

Redelijk goed geslapen op het harde bed, zal wel de vermoeidheid zijn. Eens
kijken wat het ontbijt schaft. Dit is wel iets uitgebreider dan in Frankrijk, lekker brood, croissants en kleine croissants gevuld met chocolade. Heb een, hopelijk, mooie route uitgestippeld en deze op GPS geplaatst. Voor alle veiligheid coordinaten van hotel ook in GPS gestockeerd, is wel leuk en bruikbaar ding. De uitgestippelde route gaat via plaatsjes die iets te maken hadden met Gaudi of was het nu Picasso. De route voert me langs heel smalle en bochtige wegen tot op hoogtes boven de 650m en waarempel er ligt hier sneeuw. Het uitzicht is adembenemend en de nodige fotos worden dan ook gemaakt. Verder gaat het dan, tot aan de kust waar ik voor de eerste maal het water van de Midellandse zee kan aanraken. Al bij al een prachtige dag, de temperatuur kon wel beter, gemiddeld 7 graden, maar de zon liet zich af en toe zien door het wolkendek en vooral het regende niet. Weeral wachten op restaurant, lekker eten en dan reeds de laatste nacht in dit hotel. Morgen richting Madrid.

vrijdag 24 februari

Iets minder goed geslapen, is misschien stress voor komende rit is toch weeral goed voor 630km. Maar het ontbijt maakt echter alles goed. Auto ingeladen, honden nog eens geknuffeld, GPS ingesteld, kan weer vertrekken naar het volgende plaatsje. Hetzelfde scenario voor elke grote rit, tanken en pèage. Guadelajara, een naam die bekend in de oren klinkt, weet ook niet waarom maar hier moet ik de autostrade af. De GPS laat het ditmaal afweten stuurt me een afrit te vroeg van de autostrade, het kan ook niet anders heel Spanje is een bouwwerf. Er worden huizen en appartementen gebouwd met honderden tegelijk en elke autostrade of weg wordt vernieuwd, vraag me af wie dat allemaal betaald. Een ding is zeker niet de automobilist want de prijs van de benzine is gmiddeld 0,3 Euro goedkoper dan bij ons. Uiteindelijk lukt het me dan toch om de goede weg te vinden, deze kronkelt door het landschap en uiteindelijk kom ik dan toch uit in Pastrana. Het hotel dat ik hier gekozen heb bevindt zich in een gedeelte van een oud klooster. Het uitzicht ervan is adembnemend mooi. En hier komt dan het tweede probleem. Er wordt enkel Spaans gesproken en of dit nog niet genoeg is vindt men de fax met bevestiging niet terug. Met veel handgebaren en vingerwijzingen lukt het me dan toch om in de wanorde van papieren de fax terug te vinden, probleem opgelost. De kamer is heel mooi en authentiek. Vermoedelijk hebben ze twee cellen, zo noemen ze een kamer in het klooster toch dacht ik, omgebouwd tot één kamer met badkamer. Alles is heel sober gehouden en bed, sprei en zelfs gordijnen zijn van dezelfde stof met christelijk motief. De rest van het klooster is ingericht als museum, zelfs de gangen van het hotel hangen vol schilderijen en zaken die doen terug denken aan de kloostertijd. Heb vanmiddag laat en uitgebreid gegeten en hier eten ze zelfs nog later, om 21u, dus besluit ik maar om zonder eten te gaan slapen ben veel te moe.

tot zover het 2de deel van het reisverslag, de rest volgt

hallo allemaal,

wordt wel eentonig maar ja het moet

zaterdag 25 januari

Ontbijt is meer richting kloosterorde, sober. Heb wel beter geslapen, bed is veel zachter. Heb gisteren nog een mooie rondri gepland en naar GPS getransfereerd. Weeral een probleem het heeft deftig gesneeuwd vanacht en er ligt minstens 5cm sneeuw. We zullen wel zien wat we van de rondrit kunnen maken. Goed dat ik de auto nog kan terug vinden onder het pak sneeuw. Vertrekken is niet eenvoudig, er wordt hier niet gestrooid. Dan toch weggeraakt en op goed geluk volgen we de GPS. Het tempo ligt heel laag wat niet verwonderlijk is op de verse sneeuw. De wegen die ik uitgezocht heb zijn natuurlijk weer de kleinste en bochtigste en met dit weer is het eigenlijk onverantwoord. Na een tweetal uren en na een bijna mislukte poging om bergop te geraken besluit ik om terug te keren en maar iets anders te gaan doen. Misschien kan ik he dorpje eens gaan bezoeken en kijken of er iets van eten te kopen valt. In een supermarktje koop ik een goed stuk worst en wat kaas. Brood heb ik onderweg reeds meegebracht. In de namiddag verdwijnt de sneeuw en begint het te regenen. Ik kan dus weer rijden en besluit om eens naar de meren te gaan kijken, het blijken stuwmeren te zijn. Er wordt wel geen elektriciteit meer geproduceerd, dit werd overgenomen door een atoomcentrale. De stuwdam is wel zeer mooi, jammer dat het regent het zouden mooie fotos geweest zijn. Savonds lekkere picknick op hotelkamer, 21u is toch echt te laat om warm te eten. Ben weer vermoeid dus zal wel goed slapen en morgen gaat het eindelijk richting zuiden.

ben moe van het schrijven, de rest zal voor morgen zijn.

Hallo allemaal (beestjes ofzo)

zondag 26 februari,

Weeral sober ontbijt in klooster, nu weet ik terug waarom ik geen pater ben geworden. Heb gisteren de route gepland en gedownload naar Annabelle, dit is de naam voor mijn GPS (goeie hint Eric), en na alles naar de auto gesjouwd te hebben klaar voor vertrek. Is weeral 9u30, vertrek hier hoe langer hoe later. Het eerste stuk is mooi, nog langs landelijke wegen, en dan maar weer de autostrade op. Af en toe eens tanken en dan verder richting Lanjaron. Eigenlijk niet veel te zeggen behalve over het slechte weer, 510km gereden waarvan 200km sneeuw, 200km strondregen en voor de rest bewolking met af en toe de zon die er doorkwam. Rond 16u ter bestemming, dwz in Lanjaron. Na een aantal keren het dorp te hebben doorkruist zie ik eindelijk de naam van het hotel. Het zoveelste probleem, ben ondertussen de tel kwijtgeraakt, weeral geen papieren te vinden. In mijn beste Spaans, gelukkig verstaan ze hier wel een heel klein beetje engels, dezelfde uitleg als eergisteren gedaan en blijkbaar helpt dat want ik kreeg prompt de sleutel. De kamer wordt alsmaar groter en mooier, nu heb ik er zelfs al een secretaire en een salon bijgekregen. Ook een groote douche is wel nodig voor mijn geweldig lichaam. Heb hier half pension besteld dus is het afwachten naar het avondeten. Gelukkig is het hier om 20u wat wel meevalt. Uitpakken, een beetje met Annabelle spelen, route uitstippelen voor morgen enz... Eindelijk 20u kan gaan eten. Er is keuze uit twee menu's en gelukkig kennen ze hier engels anders zou ik niet weten wat er op mijn bord komt. Eerst groentesoep als voorgerecht en dan een stukje Cod, vis maar weet niet welke soort, met aardappelen en groenten best wel lekker. Als dessert mag ik keuze maken en natuurlijk wordt het ijskreem. Een lekker pintje erbij en dan naar bed. Beetje TV kijken, misschien dat ik na drie weken luisteren toch al iets van dat spaans versta.

maandag 27 februari,

Rond 7u opgestaan, beetje opfrissen, route nog eens bekeken en denk dat ik vandaag toch maar iets anders ga doen eens naar de zee rijden ofzo. De lucht is een beetje overtrokken maar denk dat het vandaag toch een zonnige dag gaat worden. 8u kan eindelijk gaan ontbijten. Het is ongelooflijk druk, een bende spaanse toeristen met kinderen het is hier ook vakantie. Volgende keer rekening mee houden als ik naar spanje kom. Na het nodige wachten en aanschuiven, het is ontbijt buffet, eindelijk iets te eten gevonden. Al bij al lekker ontbijt en goeie café con leche. Annabelle ingesteld richting strand, kan ze ook eens zonnen, en hop daar gaan we. Kom uiteindelijk in Motil terecht wat wel de bedoeling was maar niet in het centrum, het is hier aanschuiven. Na een kwartiertje kom ik dan eindelijk bij Motil plage terecht en kan ik eindelijk eens een plage bewonderen. Minder spectaculair dan gedacht, belgische stranden zijn veel mooier, hier lijkt het meer een bouwwerf. Na de nodige fotos, bewijsmateriaal, de kust gevolgd richting Almera. Na een 50km toch eens kijken hoe het er aan de sierra nevada uitziet. Dacht dat ik de meest bochtige en steile wegen al gehad had in het noorden maar dit hier spant de kroon. Het merendeel van de bochten is hier tussen de 45 en 90 graden en de rest meer met af en toe eens een stukje van maximaal 50m rechtdoor. Goed dat deze auto servobesturing heeft of ik leek op Scwarzenegger als ik thuis kwam. Veel prachtige zichten op de besneeuwd toppen van de sierra nevada. Het is wel jammer dat er hier zo weinig stopplaatsen zijn, zou anders nogal fotos nemen. Rond 17u ben ik trug aan hotel, dacht nog een beetje te rusten, maar hier dachten ze er anders over. Ze zijn nog aan het verbouwen aan het hotel dus en de werklui hier houden van lawaai dus geen rust. 16u eindelijk stoppen ze met werken maar de vakantiegangers denken anders over rust en beginnen dan maar met aerobics op muziek. Nadeel is dat ze dat in een zaal doen die grenst aan mijn kamer en met de nodige bassen lig ik te daveren in mijn bed. Ben nog van plan geweest om te gaan reclameren maar ze zullen wel stoppen als ze moe zijn of honger krijgen. Ben maar wat gaan wandelen en kaartjes kopen ben benieuwd of ze verstuurd gaan worden. Rond 20u terug voor dinner, ze zijn daar nog altijd aan het aerobicen ik hoop dat ze er bij doodvallen heb ik eindelijk rust. Het eten wa weer fantastisch, voorgerecht lekkere salade en als hoofdgerecht haig (is ook vis) met gebakken aardappelen. Dessert natuurlijk weer roomijs. Uiteindelijk stopt de disco dan toch en kan ik gaan slapen.

dinsdag 28 februari,

Die bende spaanse toeristen is hier nog altijd, ik had gehoopt dat ze al zouden wegzijn. Dus ik eerst maar eens naar de pc, gisteren wa hij de ganse dag bezet door van die kinderen die er alleen maar spelletjes op spelen tot 23u toe, moeten die niet slapen. Vandaag was ik echter eerst, ding opgestart en hopen dat ik kan inloggen op mijn webmail. Het lukt me nog ook, goed dat ik toch wat spaans kan om die spaanse computer te kunnen gebruiken of zou het de ervaring met windows zijn. Een hele hoop ingetikt wil dat versturen zegt me die computer dat de verbinding verbroken is en ik opnieuw moet inloggen. Frustratie alom, al wat ik ingetikt heb weg natuurlijk. Ben dan maar eerst gaan eten, inmiddels is het al 9u30. Dacht dat de grote drukte in restaurant wel voorbij zou zijn maar blijkbaar zitten ze te wachten tot ik ga eten want die spaanse toeristenbende was er natuurlijk weer. Eindelijk de deur uit richting Trevelez het hoogst gelegen dorp van Spanje. Het is weer al bochten wat de klok slaat maar we zullen er geraken. Na de nodige stops voor fotos kom ik bij het dorpje aan, volgens Annabelle ligt het op een hoogte van 1635m in de sneeuw dus. Nu ik toch al zover ben kan ik evengoed de hoogste pass van de sierra nevada, puerto de la Ragua, meepikken. Hier moet je wel kunnen sturen want het wordt alsmaar drukker en veel van die spanjaarden rijden meer in het midden dan aan hun kant van de weg waardoor je soms aardig dicht het ravijn begint te naderen. Boven op de pass zijn ze al helemaal uitgelaten, er is zels milicia aanwezig om orde op zaken te stellen ze parkeren hun autos in het wilde weg zodat ze zelfs de weg blokkeren of ze lopen in het midden van de weg en versperren zo de doorgang. Heb altijd gedacht dat de polen gek waren, maar volgens Obelix waren het de romeinen en die hebben hier ook lang gezeten. De afdaling is al niet veel beter, ze kunnen niet rijden die spanjaarden wat zich ook uit door de vele bloemen langs de kant van de weg. Vandaag wil ik het verder rustig houden dus rijd ik richting hotel. In het hotel krijg ik eindelijk goed nieuws, de bagage van de spanjaarden staat uitgestald in de inkom van het hotel eindelijk rust. De pc staat nu vrij dus profiteer ik ermaar van om jullie de eerste delen op te sturen. De rust is eigenlijk van korte duur, de werklui zijn niet van plan te stoppen en werken door tot na 20u. Zal dan maar gaan eten, vandaag krijg ik eerst soep en daarna valt mijn keuze op schaap. Het is wel lekker maar aan de zoute kant wat niet zo goed is voor de bloeddruk. Nog wat TV kijken en dan naar bed.

tot zover Marcske´s conquerer of Spain. Volgende delen zijn te verkrijgen in boekvorm via de post.

Hallo jongens en meisjes,

klinkt mooier dan allemaal en is eens iets anders.
Dan nu verder met de avonturen van Marcske in Andalusie.

woensdag 1 maart,

allee de maand is weeral om, ben al drie maanden op brugpensioen dat vliegt zeg. Vanmorgen eindelijk rust in het restaurant, niet meer aanschuiven voor een heerlijk kopje koffie, is eigenlijk te rustig. Wel een koppel Nederlanders met hun zoontje, ze zijn komen aanvliegen naar Madrid dan vandaar met de trien naar Cordoba en hebben dan een auto gehuurd. Ze willen vandaag de pass bezoeken die ik gisteren gedaan heb om sneeuw te zien. Het is vandaag serieus bewolkt, de sierra nevada hangt in een dikke mist, wat zou ik doen. Zal maar eens naar de kust rijden daar ziet het weer er beter uit en dan zien we wel. Rij richting Malaga deze keer. Het is wel deprimerend te zien hoe ze de mooie kuststrook hebben volgeplakt met buildings en appartementen, maar zal er moeten aan wennen. Benieuwd hoe het er in El puerto de Santa Maria zal uitzien. Rond de middag vind ik in een van die ontplofte badsteden een supermarkt. Zit zonder eten dus zal ik maar eens een kijkje gaan nemen. Het is wel opvallend hoeveel Hollanders er hier rondlopen vraag me af of er nog wel Spanjaarden wonen in deze stad. Dan Annabelle een route laten uitstippelen richting hotel, wel door het binnenland ben de drukke kuststeden eigenlijk al moe. Had niet verwacht aan deze kant ook bochtige wegen tegen te komen maar dat is dus een misrekening. Na een uurtje zwoegen heb ik eindelijk in the middle of nowhere een leuk picknick plaatse ontdekt. Eens kijken wat ik weeral allemaal meegebracht heb zal wel weer veel te veel zijn. Van dat rijden in de bergen wordt je wel moe dus wat uitrusten en tegen 20u naar restaurant voor een welverdiende maaltijd. De Nederlanders zijn er ook, ze zijn wel op zoek geweest naar de pass maar zijn de weg kwijtgeraakt het is dan ook niet eenvoudig de weg te vinden zonder een Annabelle. Morgen vertrekken ze richting Toledo. Zal straks weeral goed slapen.

donderdag 2 maart,

Lekker ontbijt, nederlanders zijn al vertrokken ze zitten niet aan het ontbijt. Eigenlijk wel jammer kon ik eindelijk nog eens een uitleg doen en mijn ondertussen vastgeroeste stembanden gebruiken. Prachtige zonnige dag. Ga vandaag de tocht naar de pass nog eens overdoen maar vertrek van de andere kant moet ik niet eerst 90km bochtige wegen op. Langs Granada dan naar Guada en zo verder naar de pass. Vandaag is het rustig op de baan, veel minder tegeliggers dus ook wat veiliger. De sneeuw die er dinsdag lag is grotendeels weg, is eigenlijk wel jammer, maar boven op de pass is er toch genoeg om te langlaufen en te skieen. Wou eigenlijk eerst terug via Granada naar hotel rijden maar besluit dan toch maar het bochtige parcours te nemen kan ik nog wat fotos nemen. 90km bochten duurt eindeloos en na een goeie 3u rijden kan ik eindelijk uit de auto het hotel in. Het is ondertussen toch al 19u dus seffens weeral lekker eten. Vandaag eet ik weeral vis, weet niet welke, maar hij is gegrild en met een lekkere salade erbij en wat brood heerlijk. Morgen is het laatste dag dan moet ik toch naar het alhambra want dit mag ik zeker niet missen.

vrijdag 3 maart,

Val in herhaling maar lekker ontbijt. Vertrek rond 9u30 richting Granada naar het alhambra. Vandaag moet Annabelle thuisblijven er staan genoeg aanduidingen om het alhambra zonder haar te vinden. Ik heb geluk het is er helemaal niet druk, ben hier natuurlijk buiten het seizoen. Het is echt wel indrukwekkend en dat zullen de vele fotos wel bewijzen. Heb in het begin wel moeite met al dat klimmen en dalen, het ligt tenslotte op een huevel. Maar het is echt de moeite waard, op sommige plaatsen heb je een geweldig uitzicht op Granada, eigenlijk jammer dat ik de stad niet bezocht heb. Na uren van wandelen, klimmen en dalen wordt het tijd om trug te gaan ben heel moe. Nog even wat kaartjes kopen en wat vind ik in de bookshop een nederlands vesie van een boek met avonturen over het alhambra, de prijs is redelijk, dus meenemen kan ik eindelijk savonds eens wat lezen. Rustig terug via Granada naar hotel. Onderweg wordt ik nog bijna aangereden door de Milicia, zou wel een grap zijn, maar ik was niet in de fout zij veranderden van baanvak zonder te kijken. Lekker uitrusten op bed wilde eigenlijk nog stadje intrekken maar ben te moe, dat heb je als je alle dagen auto rijd en je eens een keer moet inspannen. Nog even restaurant bezoeken en dan Annabelle eens proberen uit te leggen dat we morgen naar El Puerto de Santa Maria gaan en dat ze maar eens een goede route moet uitstippelen.

Dat was het weer, de volgende episodes zullen misschien vanuit Belgie zijn, ik weet niet of er nog internet ter beschikking is in de volgende plaatsjes.

Marcske, conquerer of Spain.

 

 

Heb toch nog een pc gevonden met een internet connectie, bij mij achter de deur in het hotel. Dus het vervolg van de vorige verslagen volgt nu!!!!!!!


zaterdag 4 maart,

Geen spectaculair begin. Ontbijt zoals gewoonlijk, is hier wel mijn laatste, zal maar een extra stukske cake eten is goed voor mijn bangelijk atletisch figuur. Alles ingepakt nog wat afgerekend, Annabelle geinstalleerd en vertrekken maar. De afstand is gemeten naar de laatste weken de moeite niet, een armzalige 380km. Annabelleke wil er zeer snel zijn ze stuurt me maar altijd de autostrade op maar dan moet ik péage betalen en daar heb ik geen zin in. Na een tijdje blijkt ze het dan toch door te hebben en houdt ze zich aan de grote wegen. Onderweg een paar keer gestopt, plaspauze en nog van die dingen (dorst en honger oa). Was hier al redelijk vroeg rond 15u. Ziet er plezant uit het is hier carnaval weekeinde dat belooft. Ik zit met het hotel zowat midden in de festiviteiten dus er zal wel niet veel geslapen worden. Alles uitgepakt en dan eens gaan rondneuzen in het dorp. Ziet er wel gezellig uit, maar met de carnaval een beetje te druk. Voor de eerste keer in Spanje ga ik eens een tapas bar binen, eerst een lekker pintje en dan maar gokken wat er op de lijst staat. Het worden gamba's en een stuk krab, hiervoor betaal je bij ons minstens het drie- a viervoudige. Heeft me wel gesmaakt en na nog enkele pintjes ga ik maar wat wandelen. De restaurants gaan hier ook maar vanaf 20u open, veel te laat om goed te kunnen slapen. Toch maar een klein chineesje verorbert met een lekker pintje erbij. Rond een uur of tien zie ik het niet meer zitten en gan dan maar proberen wat te slapen. Had het wel gedacht lawaai, trommelen, roepen tot een uur of vijf in de morgen. Daar gaat mijn welverdiende nachtrust. Zal wel zien hoe ik me morgen voel maar het zal niet fris zijn.

zondag 5 maart,

Opgestaan rond een uur of negen, bijlange na niet uitgeslapen maar moet toch uit mijn bed. Eens kijken wat het ontbijt ons brengt. Na enkele tassen straffe koffie en wat broodjes met aanverwanten besluit ik maar op pad te gaan en het dorpje verder te verkennen. Voel me trouwens te moe om met de auto te gaan rondrijden heb een dagje vakantie wel verdiend. De sfeer van carnaval is hier nog volop te snuiven, de kinderen lopen verkleed op straat er zal straks wel een optocht zijn. Er is ook een kleine kermis aanwezig met de nodig kermismolens en kraampjes met tombola's enz. Heb zin in frieten en zie een kraampje staan met vermelding patates, kan nooit niet slecht zijn dus neem maar een pak van één Euro. Het zijn hier geen frieten wel chips. en dan bedoel ik zoals bij ons in die zakken van Lay's, met zout. Dit zijn dus de meest verse chips die ik in mijn leven heb gegeten.Nog wat rondgeslenterd en het wordt tijd voor een siesta dan ben ik straks weer lekker fit. De siesta loopt wat uit, wordt wakker rond 20u, de stoet zal al wel voorbij zijn. Inderdaad ze zijn hier de confetti al van de straten aan het keren en spuiten. Carnaval in El puerto de Santa Maria was dus niet aan mij besteed, zal voor een andere keer zijn. Ben nu goed wakker en heb vanmorgen nog ergens anders een chinees gezien dus vanavond eten we weer chinees. Om een uur of tien is het welletjes en ga ik nog wat tv kijken op de kamer. Zelfs na de lange siesta van deze middag kruip ik nog vroeg onder de wol en geniet nog van een heerlijke nachtrust.

maandag 6 maart,

Vandaag al wat vroeger wakker, 8u30. Lekker ontbijt met de nodige koffie. Vandaag gaan we eens wat meer energie verspillen, een dagje Cadiz lijkt me wel leuk. Heb Annabelleke weeral niet nodig, straks vereenzaamd ze nog. De auto opgevist vanuit de garage en dan op naar Cadiz. Het is maar een half uurtje rijden,. Wil vooral het oude stadscentrum bezoeken dat vroeger een militaire vesting was. Moet hiervoor wel eerst door het nieuwe deel van de stad maar dat blijkt eenvoudig, een lange rechte straat tot aan de toegangspoorten van de oude stad. Nog even doorrijden en dan een parking zoeken. Al bij al valt het nog mee na tien minuten zoeken staat de auto al geparkeerd in een ondergrondse garage. Nu maar hopen dat ik de garage straks terugvind. Het oude stadscentrum is vooral opgebouwd rond kerken en mooie oude gebouwen. Besluit om toch maar een plannetje te kopen en met mijn beste vingerspaans lukt het me om er een te bemachtigen. Het zonnetje komt erdoor en de temperatuur loopt al gauw op tot een graad of 18 a 19, lekker wandelweertje. Ik geniet echt van de historische gebouwen en de smalle drukke straatjes, een groot gedeelte van het oude stadscentrum is autovrij. Rond een uur of  drie ga ik een van de vele restaurantjes binnen om de inwendige mens ook wat bezig te houden. Bestel iets met vis en frietjes, het resultaat is wel eigenaardig. Een stuk gebakken vis met frietjes maar ook een spiegelei en geroosterde paprika, daarbij dan ook nog brood. Rare jongens die Spanjaarden. Het smaakt wel heerlijk, de vis is goed en de frietjes zijn goed gebakken. Aan het einde van het schiereiland liggen twee kleine forten die ik nog wil gaan bezoeken, het is wel een hele afstand maar is wel de moeite waard. Na nog wat te hebben rondgekuierd en wat te hebben genoten van het gekrijs van een of ander soort papegaai in een plaatselijk park, wordt het tijd om richting El Peurto de Santa Maria te gaan. Het is ondertussen al wel 18u30 dus ook bijna tijd om wat te gaan eten. Vanavond gaan we voor de verandering is geen chinees maar een pizza eten, deze smaakt wel maar van al dat wandelen ben ik wel moe en ga dan ook vroeg slapen.

Tot zover weer dit verslag van onze reporter ter plaatse,

dinsdag, maart,

is erg ben de datum ook al vergeten, dat hebt ge als ge wat ouder wordt. Goed gegeten dan kan ik eindelijk op weg om eens naar die diepe kloof in Ronda te gaan kijken. Annabelleke ingesteld en vertrekken maar. Volgens mijn Insight Guide van Zuid Spanje ga ik de stad beter in van de onderzijde, vanaf de kust. Dat betekent dus dat Annabelleke me rond de stad moet sturen. Volg mooi de instrukties en al bij al lukt het aardig tot ze me ineens weg stuurt van het stadje, Annabelles wegen zijn ondoorgrondelijk dus volgen maar. Na zo'n 12km kom ik me daar in een dorpje met straatjes waar met moeite een beladen ezel terecht kan laat staan ikke met mijn nieuwe auto. Toch volg ik de instrukties tot ik op een zeker moment doorheb dat ze toch echt met mijn voeten aan het spelen is. Een doorgang, je kan het moeilijk een straatje noemen, waar ik de spiegels moet inklappen, toch handig als dat elektrisch gaat, en hopen dat je toch de muur niet raakt. Vele van mijn voorgangers hebben valse hoop gehad, getuige daarvan zijn de vele verfsporen in verschillende tinten. Geraak er dan toch door en dan komt de ontnuchtering, het eindigt hier op een pleintje en dat is het dan. Proberen te draaien op een 10m2 is ook niet simpel en dan moet ik terug dat straatje door, wat een bezigheid. Al bij al lukt het me zonder de auto te beschadigen terug in de bewoonde wereld te geraken. Volg dan maar mijn instinct, Annabelle heeft er gelegen voor vandaag. Ik bereik eindelijk de stad vanaf het punt dat ik gehoopt had. Op het eerste zicht niet echt indrukwekkend maar die indruk verdwijnt wanneer ik over de brug over de kloof rijd. Nu op weg naar een parkeerplaats en zoals in elke Spaanse stad vindt je er weleen ergens onder de grond. Heel de stad is op een heuvel gebouwd maar vele bezienswaardigheden liggen aan de voet van die heuvel dus wordt het klimmen vandaag. Maar eerst eens een bezoekje brengen aan de imposante brug over de kloof, deze is zo'n 93m hoog. Het uitzicht is adembenemend en voor iemand met aanleg voor hoogtevrees is het niet eenvoudig om mooie fotot's te nemen maar het lukt me wel. Over de kloof zijn ook nog twee lager gelegen bruggen te bereiken langs smalle steile straatjes, ik zou hier niet met de auto willen rijden lijkt me angstwekkend. Dalen gaat nog maar straks moet ik weer naar boven, eens kijken of die wandelingen van de voorbije dagen iets hebben opgebracht kwestie fysiek. Het weer is wel fantastisch, ik denk dat het zeker 20 graden is, lekker in het zonnetje. Rond 3u gaan we maar eens een stukje eten, heb zin in gebakken vis. Vind een leuke bar, waar het lekker naar eten ruikt. De menu eens een keer of zes omgedraaid en bestel dan een gerecht dat met vis te maken heeft, afwachten maar wat het wordt. De keuze blijkt toch niet zo goed te zijn, krijg een bord met allemaal kleine gefrituurde visjes net echt wat ik verwacht had. Begin er toch maar aan en eigenlijk valt het nogal mee, de graten gaan er eenvoudig uit en de smaak is helemaal niet slecht. De portie valt me echter tegen, veel te veel voor één persoon en dus moet ik jammer genoeg een deel over laten aan de kat. Nu komt het vervelendste van de dag, moet terug naar boven. Wonder boven wonder hebben de wandelingen van de laatste dagen toch iets opgebracht want het eerste deel geraak ik zonder veel moeite boven. Het oude stadsgedeelte is omringd door wallen welke wel een bezoekje waard zijn. Ook het stadhuis dat gedeeltelijk is ingericht als historisch museum is zeker het bezoeken waard. Nog wat rondwandelen en hier en daar wat rusten en genieten van het mooie uitzicht doet de tijd niet stilstaan. Het is reeds 18u als ik de auto ga opzoeken. Nu nog een uurtje of twee en dan ben ik weeral thuis. Al bij al een van de mooiste dagen van de vakantie.

van Uw reporter ter plaatse,


goeimorgen beste beeldbuis kinderen,

Oeps verkeerde intro maar aangezien het toch om nieuws gaat moet dit zeker kunnen.

donderdag 9maart,

Lap den dag terug gevonden, 't is dat ik mijn e-mails lees en zo af en toe terug weet welke dag het is. Vandaag niets spectaculairs gebeurt, alhoewel de kaartjes zijn eindelijk verstuurd. Heb er maar enkele verstuurd, de rest moet maar genieten van de reisverslagen en de foto's achteraf. Ontbijt zoals gewoonlijk, koffie goed en broodjes ook. Wat eigenlijk belangrijker is, ik moet het zelf niet klaarmaken. Heb nu al bijna alle dagen ver met de auto gereden en vandaag wil ik het wat rustiger aandoen, klein toertje gepland minder dan 100km. Vertrek rustig rond een uur of elf richting Sevilla maar langs de kleinste wegen die ik maar kan vinden. Dit leidt natuurlijk tot de nodige sight-seeing van de kleine dorpjes om de goede weg te vinden. Wat me gedurende deze rit erg opvalt is het aantal vakantiedorpen dat er wordt bijgebouwd, welke richting je ook kijkt ze bouwen wel iets nieuws. Als je dan de prijzen bekijkt die hier voor een vakantiewoning gevraagd worden weet je ook dat het slechts de zeer begoeden zijn, dus vooral buitenlanders, die hier iets kunnen kopen. Prijzen tussen de 150.000 en 300.000 euro zijn hier geen aardigheid, iets goedkoper vinden is bijna onmogelijk. Wat me echter het meeste ergert is dat de wegwijzers naar deze vakantiedorpen perfect onderhouden zijn terwijl de wegwijzers naar andere plaatsen meestal onzichtbaar of verdwenen zijn. Dus alles voor El Touristico, als het maar geld opbrengt voor de woekeraars, leve het kapitalisme. Dit zijn van die momenten dat ik gewoon snel wil thuis zijn. Ik vind het al erg dat ze de Belgische kust verknoeid hebben, gelukkig is deze maar 40km. Hier hebben ze wel bijna de hele kust en dat is zeker 2000km volgebouwd met gedrochten van hotels en vakantiedorpen. Gelukkig zijn er ook positieve kanten, in spanje hebben ze blijkbaar ingezien dat de natuur ook belangrijk is en er zijn ondertussen heel veel beschermde gebieden. Iets buiten een van deze vakantiedorpen (of getto's) trof ik een van deze natuur gebieden aan, een deel ervan is afgesloten en het andere deel is ingericht voor de toeristen met de nodige tafeltjes en zelfs stenen barbecues. Had vanmorgen wat inkopen gedaan in een supermarkt en kon deze dan nu eens gaan binnenspelen. Het weer is vandaag fantastisch met temperaturen van boven de 23 graden, eindelijk weer om in T-shirt rond te lopen. Op de terugweg nog wat aardige dorpjes gedaan maar was blij dat ik weer uit de auto kon stappen. Ga nog even een dutje doen voor avondeten en dan zien we wel. Heb nog voldoende eten en drinken en geen zin meer om buiten te komen, ga maar wat eten en tv kijken.

Zo tot morgen zekers voor het laatste bericht uit deze regio

Ergens klopt er iets niet, er is iets mis met de dagen, ik moet nog ergens een verslag maken van gisteren en zie dat het reeds geschreven is. Dus ik denk dat het verslag van donderdag 9 maart eigenlijk woensdag 8 maart moet zijn. Ik ga dus nu proberen dat werkelijke verslag van donderdag te schrijven.

donderdag 9 maart,

Eigenlijk niet zo veel zin vandaag, is weeral laatste dag voor de volgende grote verplaatsing. Morgen moet ik weeral 570km rijden en ditmaal is het niet allemaal autostrade maar zijn er een deel grote en zelfs heel kleine wegen bij, maar we zullen wel zien. Zal maar eens een toertje maken in de buurt, eens naar het strand gaan want daar ben ik nog steeds niet geweest. Rijd maar met de auto want het is een heel eindje van het dorp naar het strand. Het strand ziet er ongeveer uit als dat aan onze kust, veel zand. Wat me wel opvalt is de enorme hoop vuiligheid die er op het strand ligt en het is nog geen seizoen, vermoedelijk is het afval dat in het water wordt gedropt en dan aanspoelt op het strand. Er is hier wel een hele lange pier, ik vermoed zo'n 2 a 3 km, die gaan we dan maar eens opwandelen. Tijdens de wandeling heb ik een mooi uitzicht op de nieuwe vakantiedorpen die ze daar aan het inplanten zijn. Er staat ook een mooie vuurtoren, die moet ik maar eens gaan bekijken. Na de lange terugweg, heb mijn ochtendwandeling nu wel gehad, de auto opgehaald en richting vakantiedorpen. Je komt er echter zomaar niet in, er staat waarempel een wachtpost voor de ingang, ben je er niet nodig kom je er ook niet in. Tof is dat, de winkels, restaurants en al het andere zijn dus gedeeltelijk privé bezit. Je zult al wel gemerkt hebben dat ik me eraan erger, het is erg dat de mooiste plaatsjes worden ingepalmd door buitenlanders en dit allemaal om rijker van te worden. En wij maar steun geven aan de EEG die het dan misbruikt om er in Spanje privé vakantiedorpen mee op te bouwen. Het geld wordt wel goed besteed ? Maar gedaan nu met dat zagen, zal maar eens wat gaan eten, heb hier ergens een chines restaurant gezien waar je voor 5,95 Euro een komplete menu kunt krijgen. Het eten is er lekker en zeker genoeg, van voorgerecht naar hoofdgerecht, dessert inclusief drinken hoe kunnen ze het er voor klaarmaken. Nog een beetje rondwandelen en dan maar siesta nemen moet morgen goed uitgerust zijn. Tegen 20u nog maar eens gaan kijken of ik iets te eten kan krijgen, loop wat door de straatjes dichtbij het hotel en kom ik daar een Ierse pub tegen. Kompleet met echt pub interieur en zelfs Guinness van het vat. Jammer dat ik hier niet eerder geweest ben had mijn avonden wel wat opgefleurd. Het volk binnen is dan ook meestal van engelse of ierse afkomst, toch jammer. Na één Guinness, wel een pint natuurlijk, hou ik het voor bekeken moet morgen frisse kop hebben. Van eten komt niets meer in huis, geeft eigenlijk niets heb nog wel een kleinigheid op de kamer voor noodgevallen.

vrijdag 10 maart,

Goed geslapen, dus goed uitgerust voor de lange rit. Kan hier reeds vroeg ontbijten, zelfs om 7u30 wel een uitzondering. Nog eens lekker gedouchet, ingepakt, rekening betaald en wegwezen. Rond 8u30 ben ik al op weg en Annabelle tatert er rustig op los dat ik die afrit moet nemen en die weg moet volgen maar ik neem het zekere voor het onzekere en volg gewoon de wegwijzers. Het is wel jammer dat Annabelle nog steeds oudere kaarten van Spanje gebruikt moet toch eens gaan informeren naar nieuwe, maar alles verandert hier zo snel. Het schiet eigenlijk goed op en na nog eens een tank- en plasstop besluit ik om er maar eens flink vaart in te zetten. Rond 13u zit ik reeds op kleinere wegen op zo'n 150km van doel. Het landschap is hier heel mooi, het lijken wel idyllische boomgaarden, heuvelachtig met veel gras en olijfbomen. Af en toe doet het me zelfs aan Ierland denken. Annabelle spant weer de kroon, ze stuur me over wegen van 2de en 3de categorie, nauwelijks wegen te noemen. Ik dacht dat de ik alles had gezien in de sierra nevada maar dat was buiten Annabelle gerekend, ik kom hier wel 30 haarspeldbochten tegen waarvoor ik terug moet schakelen naar 1ste versnelling dat is weer wat nieuws. Het uitzicht daarentegen is wel schitterend, had nooit gedacht dat het hier ook zo'n mooie streek was. Rond 16u arriveer ik aan het hotel wat ik zoals gewoonlijk door puur toeval vind. Ingecheckt, bagage naar boven, slaap op 2de verdieping en dan maar eens uitzoeken wat dit plaatsje zoal te bieden heeft. Het is de eerste keer dat ik eigenlijk een plaatsje tegenkom met zoveel souveniers winkeltjes, kan ik morgen eindelijk eens wat rondkijken voor cadeautjes. De straten zijn er soms zo smal dat je er met een auto niet doorheen komt. De huisjes lijken zo oud en bouwvallig dat ze elk moment kunnen instorten, ga er morgen leuke foto's van maken. Tegen een uur of zes begint het echter al flink koud te worden en ga de kamer opzoeken in afwachting van etenstijd. Het wordt weer laat eten want het restaurant gaat maar open om 21u, tijd voor een siesta zou ik zeggen. Eindelijk 21u, eens kijken of ik hier lekker kan eten. Bestel een Castilliaans soep, is een mengeling van zowat van alles, stukjes spek met brood en zels een ei erin. Smaakt wel lekker maar is wel stevig voor avondmaal. Dan het hoofdgerecht, had entrecôte besteld, het hele bord ligt bijna vol lekker uitziend vlees. Na de nodige pogingen om het stuk vlees te verorberen heb ik eigenlijk nog zin in ijsroom, dus volgt er noch desert. Moe en voldaan van dit vele eten dan maar de kamer opgezocht, hopelijk heb ik geen last van deze overdaad. Veel tv kijken is er niet bij, 4 spaanse zenders en 1 canal+ kanaal in het spaans. Morgen zien we wel weer, misschien tripje naar Salamanca.

Tot zover de wedervaren van Uw reporter ter plaatse die aan zijn laatste vakantiedagen bezig is.


Ben er nog eens terug met nieuws uit het verre Spanje, Olé. Dat is en van de weinige spaanse woorden die ik al ken.

zaterdag 11 maart,

Eens kijken wat ontbijt ze hier geven, wel uitgebreid zo te zien. Lekker gegeten, vooral de verse ananas was eens een welkome afwisseling en eindelijk eens wat fruit bij mijn eentonig dieet. Vandaag ga ik een bezoekje brengen aan Salamanca, morgen zijn de musea en winkels er misschien gesloten dus voor de zekerheid. Salamanca ligt op een redelijke afstand, iets van een 80km. De omgeving hier is prachtig, zal wel mooie foto's maken als ik straks terugkom. De aankomst in Salamanca is adembenemend, het eerste wat je te zien krijgt is de mooie kathedraal die echt in het oog springt. Parkeren is eenvoudig, je stopt ergens in de omgeving van de drukke hoofdstraat. Daarna kan je dan te voet via een al even oude brug het historisch stadscentrum bereiken. Salamanca is een prachtige stad, een aaneenschakeling van historische gebouwen met tussenin leuke souveniersshops en restuarantjes. Als ik eerlijk moet zijn deze stad is de mooiste die ik gezien heb hier in Spanje. De gebouwen lijken nieuw, zo goed zijn ze onderhouden. De straten zijn proper wat voor Spanje eigenlijk meer uitzondering dan regel is. Opmerkelijk is ook het aantal ooievaars dat nestelt op de oude gebouwen, meestal kerken. Je hoort de hele dag het klepperen van hun lange snavel. Krijg toch stilaan honger en ga eens een van de vele kleinere restaurants uitproberen. De Menu del Dia lijkt me wel wat, eerst salade als voorgerecht dan een dunne steak met frietjes en als toetje een stukje chocoladetaart. De chocoladetaart is overheerlijk, dacht altijd dat italianen meesters waren in gebak maar de Spanjaarden kennen er ook wat van. Nog even wat nagenieten in een van de vele kleine gezellige parken. De tocht gaat verder langs de mooie gebouwen. Rond een uur of vier ga ik stilaan richting auto, moet toch nog iets meer dan een uurtje rijden en wil onderweg nog even stoppen voor de nodige foto's. Rond zes uur ben ik terug in La Alberca, god wat is het hier druk het lijkt de vogelenmarkt wel op zondag morgen. Blijkbaar is het hier een heel bekend toeristisch plaatsje en komen de mensen hier zaterdag gezellig shoppen in de vele souveniers winkeltjes. Nog maar een wandelingetje gemaakt en ook maar wat souveniertjes gekocht, vooral voor de kleintjes. Nog even een kleine siesta nemen en rond negen uur ga ik maar eens kijken of er nog wat te eten valt. Het restaurant van het hotel zit weer goed vol. Elke dag hebben ze hier een bus met spanjaarden te logeren en die maken me iet wat te veel lawaai met hun gekwetter. Eens iets uitproberen in het dorpje, vind een leuk restaurantje eens kijken wat ze hier zoal te bieden hebben. Het wordt weer een mooi stuk rundsvlees, zo'n lekker stuk vlees heb ik nog nooit geproefd. Nog een koffietje en dan terug richting hotel voor een welverdiende nachtrust. Morgen de omgeving eens verkennen, het is hier werkelijk mooi.

Tot zover deze reportage, hoop vanavond het laatste stukje nog te kunnen schrijven. Uw reporter ter plaatse,

 

Hallo allemaal,

eindelijk tijd gevonden om het laatste deel te schrijven van de Spanje trip.

zondag 12 maart

Vroeg uit de veren. Vandaag laatste dag in Spanje, ga nog wat profiteren vanhet mooie weer hier in La Alberca. Heb een rondrit gepland langs de mooistedorpjes hier uit de streek. Anabelle zal me hopelijk op het juiste pad
houden. De streek is hier geweldig, hier moet ik zeker nog eens terug komen
met de motor. Kom voorbij een mooi riviertje, eens kijken of ik hier ergenskan stoppen. Al goed dat ik de vering van de auto in de hoogte kan verstellen, zo slecht is de weg naar het riviertje toe. Maar de inspanning mag er wezen. Is toch heerlijk in het zonnetje naast het rustig kabbelende water, hier zou ik wel de ganse dag van kunnen genieten. Maar Anabelle roept dus tijd om verder te rijden. Het uitzicht is bij tijden echt adembenemend, langs de nodige afgronden die me af en toe wel kippevel bezorgen. Het aantal haarspeldbochten is al lang niet meer te tellen, het nemen ervan wordt een automatisme. Een plaatsje wil ik zeker nog zien en dat is gelegen op de top van een berg, eigenlijk is het meer een piek. De weg ernaartoe geeft me de nodige kriebels vooral als er zo af en toe een tegenligger verschijnt. Je vraagt je dan af of de weg wel breed genoeg is om te kunnen passeren, de spiegels heb ik uit veiligheids overweging al maar ingeklapt zo smal is het daar. Eindelijk boven, het uitzicht is de moeite van de inspanning zeker waard. Je kan van hierboven naar alle kanten genieten van het mooie  uitzicht en het geluk is aan mijn kant, prachtig helder weer. In de taverne nog een laatste "cafe con leche" gedronken en dan moet ik terug die berg af. Dit valt beter mee dan ik gedacht had, naar boven zag het er angstaanjagender uit dan naar beneden. Verder dan maar met Anabelle op kop. Het volgende dorpje is er weer zo eentje met van die smalle straatjes. En ook nergens een bordje te bekennen naar de hoofdweg, op goed geluk duik ik dan maar een straat in. Foute gok want na zo'n 15km loopt deze weg zo goed als dood het bos in. Dan maar terugdraaien en Anabelle raadplegen, zo geraken we dan eindelijk terug op het uitgestippelde parcours richting La Alberca. Tijdens het rijden is het idee opgekomen om morgen in een stuk tot in Bert te rijden, dit is een leuk plaatsje in de buurt van Clermont Ferrand. Volgens mijn familie moet daar een heel leuk restaurant zijn waar ze nederlands praten, een afwisseling van mijn tot hiertoe grotendeels spaans dieet. Om dit plan te verwezenlijken zal ik morgen heel vroeg moeten vertrekken, zo rond 6u 's morgens. Terug in het hotel heb ik heel wat moeite aan de receptie om uit te leggen dat ik om 6u 'smorgens wil vertrekken. Uiteindelijk lukt het wel en zal er iemand aanwezig zijn om me uit te laten, kan zelfs nog koffie krijgen als ik wil. Vanavond maar vroeg slapen, zal wel iets eten op hotelkamer.

maandag 13 maart

5u30 is toch veel te vroeg om op te staan maar de plicht roept. Het is nog goed donkert buiten dus dat belooft. Om 6u ben ik ingeladen, heb de sleutel afgegeven en ben ik klaar om te vertrekken. Nog even Anabelle wakker maken en dan richting Salamanca. Het is wel een avontuur om de eerste 80km langs smalle en onverlichte wegen te moeten rijden, maar deze auto heeft wel heel wat licht aan boord wat het rijden echt tot een plezier maakt. Eens op de autostrade kan ik het tempo wat verhogen en dan richting Frankrijk. De trip naar Bert verloopt zonder problemen, enkele stops om wat te eten, drinken en natuurlijk tanken. Het uitzicht is wel mooi wat het rijden wel aangenamer maakt. In de buurt van Clermont Ferrand ligt waarempel een pak sneeuw, het hoogteverschil is hier rond de 900m. Ook de Puy de Dome zit verpakt in een mooi wit kleedje, is wat anders dan tijdens de ronde van Frankrijk. Het begint nu stilletjesaan te schemeren, hopelijk ben ik nu snel in Bert want ik hou niet van rijden in het donker op die plaatselijke wegen. Rond 19u ben ik dan eindelijk ter bestemming, Bert. Zoals verwacht vind ik heel snel het restaurant van de Limburgers, kan moeilijk anders er is er maar een in het dorp. Na de nodige intro's en voorstellingen gaan we, ik en de uitbater van het restaurant, kijken naar de naburige Chambres d'haut (of zoiets). Een beetje uitpakken en dan eens kijken wat de pot schaft. De dagschotel lijkt me wel te doen, voorgerecht vol au vent, hoofdgerecht gebraad met aardappelen en brocoli en spruitjes en als dessert een pannekoekje gevuld met ijs en warme chocola. Bij dit alles dan nog een lekker karafje witte wijn. Waarom moest ik nu weer naar Spanje ? Na het eten ben ik wel heel moe, 1250km gereden vandaag dat is genoeg geweest om heerlijk van mijn bedje te kunnen genieten.

dinsdag 14 maart

Lekker geslapen. Moet er niet vroeg uit kan maar ontbijten vanaf 8u30, de bakker komt niet vroeger. Alles ingepakt en richting restaurant. Het ontbijt is er overheerlijk en veel uitgebreider dan wat de fransen normaal te bieden hebben. Twee heerlijk lichtgekookte eitjes, vlees, kaas, fruitsap, brood en natuurlijk heerlijke koffie. Het lukt me dan ook niet om alles op te eten maar de eitjes heb ik natuurlijk niet laten staan. Na ontbijt nog even afrekenen, 44Euro, dat is echt niet veel. Nu richting Hoevenen. Anabelle houdt me op het juiste pad en zo rond 16u kan ik eindelijk thuis de deur opendoen en nog wat nagenieten van mijn welverdiende vakantie.

Allee dit was dan het laatste deel van mijn trip doorheen Spanje. Ik hoop dat
jullie er evenveel van genoten hebben als ik.

Marcske.

 

 

 

 

Spanje  2006