Woensdag 12 augustus 2009.



Door de nodige problemen, een beetje last van kater, een dag later van start dan gepland. Er was ook voor dinsdag volop regen voorspeld dus nog een extra reden om het vertrek nog even uit te stellen.


Dinsdag de ganse dag in de weer met voorbereidingen. Eerst maar even de koelbox er terug uit om plaats te krijgen voor de bagage. De motor nog een beetje nakijken. Sleutels bijeen zoeken je kan nooit weten dat we ergens panne krijgen. Reserve materiaal zoals kabels en remblokken bijeen gezocht en alles ergens weggemoffeld in de zijspan koffer.


Dan het elektronisch speelgoed. De gsm met lader, de Ipod met lader, de GPS met voeding, het fototoestel met lader voor de batterijen en dan uiteindelijk nog de laptop natuurlijk ook met voeding. Vroeger was het toch iets eenvoudiger. Een mechanisch fototoestel en wat wegenkaarten en we vonden de weg in heel Europa en maakten de mooiste foto's.


Volgende stap is wat gaan we meenemen om aan te trekken? Maar eerst eens kijken of die extra grote sportzak wel in de zijspan koffer past. Past natuurlijk niet, had niets anders verwacht. Dan maar even bij Anke, mijn jongste nichtje, te rade. Die heeft er natuurlijk wel eentje met Mickey Mouse op gaat me dat weer kommentaren opleveren. Inpakken zal toch voor morgen zijn.


Moet de route nog plannen anders weet Annabelleke niet waar we morgen heen gaan en is ze weer humeurig. Eerst maar eens op zoek naar een leuke B&B. Op internet is er wel iets te vinden. In Eelde in de buurt van Groningen is er wel een leuke, “De Oude Molensteen”. Snel even bellen om te reserveren en geen probleem, de eerste nacht kan ik al op beide oren slapen. Volg deze link maar eens en je kan zien in welke mooie omgeving ik terecht kom http://www.bedandbreakfast-deoudemolensteen.nl/index.html.


Woensdagmorgen zeven uur, lekker geslapen ondanks het nakende vertrek. Weinig last van zenuwen, dat zal nog wel komen de volgende dagen. Kleren klaar gelegd en eerste poging om ze in de sportzak te krijgen. Geen probleem, ofwel heb ik te weinig kleren bij of de sportzak is toch groter dan ik dacht. Papieren nog nakijken, alles bij behalve geld dus straks nog langs Bancontact.


Heb toch meer bij dan ik dacht want het gaat maar net in de zijspan koffer. Zal het morgen wel anders stapelen dan heb ik nog plaats over. Nog langs den Ertbrandt voor de laatste Belgische koffies en rond tien uur op weg richting Groningen.


Het eerste stuk is bekend terrein. Via Kalmthout naar Mieuwmoer, Achtmaal, Zundert en zo verder naar Meerle. Het is bewolkt maar droog en het zonnetje komt af en toe eens piepen vanachter de wolken. Even voor 's Hertogenbosch ga ik maar de snelweg op om de drukte van het centrum te vermijden. Verder over de snelweg tot voorbij Eindhoven waar ik het land van Maas en Waal ga verkennen. Prachtige streek alleen een beetje te vochtig voor mij. Het regent hier echt hard. Gisteren voorspelden ze regen en blijft het droog en vandaag krijg ik weer de volle laag. Denk dat het eerder met de combinatie Marc met zijspan te maken heeft, volgens sommigen rijd ik toch alleen maar als het regent.


Na meer dan een uur in de hevige regen begint mijn regenkledij het toch stilletjes aan te begeven en krijg ik last van insijpeling. Gelukkig rijd ik nu door de Hoge Veluwe een prachtig bosrijk gebied en ben door de bomen grotendeels beschermd tegen de regen. Ondanks het slechte weer kan ik toch nog genieten van de geuren die loskomen door de vochtigheid van de bosgrond, heel wat anders dan de dampen op de snelweg.


De regen blijft me toch achtervolgen. Telkens ik wat word opgehouden door het verkeer word ik weer ingehaald en krijg ik de volle laag. Zelfs Annabelleke heeft er problemen mee. Met de regelmaat van de klok weet ze de weg niet meer of gaat het licht uit. Of zou het haar nieuwe software zijn. Het gaat zelfs zover dat ze me in Apeldoorn naar Spitsbergen stuurt, dacht dat het in Ijsland lag. Gelukkig was het maar een straat met de naam Spitsbergen en ging het van dan af terug beter met Annabelleke.


Even voor Zwolle terug de snelweg op om het centrum weer te mijden. Voorbij Meppel er terug af richting Assen. Het grootste gedeelte van deze weg ligt naast de Drenthse hoofdvaart. Gelukkig heb ik de regen achergelaten op de snelweg en ben nu aan het genieten van een heerlijk stralend zonnetje. Het zijn idyllische taferelen, overal plezierboten, mensen die genieten van het leven op het water. Om de paar km moet je wel naar de andere kant van de vaart wat met al die sasjes en bruggen tot optstoppingen kan lijden. Wat me ook opvalt zijn het grote aantal zwerfkeien, daterend van de ijstijd, die in de voortuintjes van de mensen liggen deze zijn vermoedelijk opgeruimd uit de velden.


Ben nog wat te vroeg en ga eerst maar eens iets eten en drinken. Ga in het dorpje Norg een pannekoekenhuis binnen. Anders dan bij ons zijn het pannekoeken met spek en groenten en zelfs met stoofvlees en chili. Bestel me maar een boeren pannekoek met groenten en spek. Eigenlijk smaakt het niet al te best tot ik besluit om er wat kandijsiroop op te doen. Wat een beetje stroop toch kan doen, het smaakt nu overheerlijk.


Verder nu naar de B&B. Deze ligt buiten het dorpscentrum aan het einde van een rustig straatje. Het is zoals op de website is beschreven, goede kamers in een rustige omgeving. De ontvangst door Maria, van ecuadoriaanse origine, is heel hartelijk. Ze vertelt me graag over de interressante plekjes en eetgelegenheden hier in de buurt.


Ga me even omkleden en ontspannen en nog maar wat rondrijden in de buurt. Het dorpje Eelde ligt op de grens van de provincies Drenthe en Groningen. Op een tiental minuten rijden ligt het Paterswoldermeer, uitstekend geschikt voor watersport.


Vanavond maar eens een pizza verorberen. Is een aangenaam restaurantje in het dorpscentrum. De mensen zijn er supervriendelijk en de pizza is heerlijk. Moe maar voldaan ben ik nu de laatste regels van de eerste dag aan het neer tokkelen.


Het bed lonkt al en ik ben echt moe. Het raam staat open en je hoort hier alleen wat krekels tsjirpen en af en toe het gekwaak van een kikker. Hier moet je wel heerlijk slapen.


Denk dat ik hier morgen nog wat blijf rondhangen. Wil graag nog eens naar Leeuwarden.



Donderdag 13 augustus 2009.


Vannacht wat minder goed geslapen. De pizza gisteren avond laat was wat te groot en te zwaar en heeft wat liggen vechten in mijn maag. Onder de morgen de verloren slaap toch nog grotendeels ingehaald. Mijn wekker heeft moeite gehad om mij wakker te krijgen.


Had om acht uur afgesproken voor het ontbijt. Het was heerlijk, vers geperst fruitsap, lekkere koffie en broodjes met ham en kaas als beleg en een eitje. Heb wat met Maria en haar man gepraat over de streek en ook over Antwerpen waar enkele vrienden van Maria wonen.


Had vanmorgen reeds vroeg een route uitgestippeld naar Leeuwarden zodat Annabelleke ze op haar gemak kon bestuderen. Het is toch nog een kleine 70km dus iets minder dan twee uur rijden. Rond tien uur uiteindelijk vertrokken.


Vertrek met prachtig weer maar onderweg word ik weeral achtervolgd door een donkere wolk. Af en toe laat die wat water los maar meer dan een waarschuwing is het niet. Na enkele keren van richting te zijn gewisseld hangt dat donker geval nog steeds boven mijn hoofd. Ben even gestopt om na te gaan of er geen onzichtbare verbinding tussen het zijspan en de wolk was maar denk dat het meer iets is met aantrekkingskracht tussen zware lichamen of statische elektriciteit.


Iets voor twaalven ben ik in Leeuwarden waar ik op zoek ga naar mijn favoriete plekje, een toren die bijna schever staat dan die van Pisa. Leeuwarden is veel veranderd, het lijkt niet meer op het Leeuwarden dat ik me herrinner. Op goed geluk volg ik maar wat van die leuke grachten en kanalen die Leeuwarden rijk is maar ondanks alle mooie zichten kan ik de toren niet vinden.


Zijspan dan maar ergens geparkeerd. Heb het ticket van de parkeerautomaat maar op de zijspanruit gekleefd met van die sterke grijze tape. Als ze het willen verwijderen is het ticket stuk en hebben ze er toch niets aan, hopelijk blijven ze er vanaf.


Heb nog wat materiaal nodig dat ik thuis vergeten ben en hier wel zal vinden, hoop ik. Douchegel vind ik in het Kruidvat en schrijfgerief en notitieblok in een krantenwinkel. Verder op zoek naar bretellen, je weet wel zoiets om je broek op te houden als een riem niet helpt. Waarom nu bretellen? Mijn nieuwe regenbroek past perfect toch heeft het lef af te zakken hoe hard ik de riem ook aantrek. En neen ik ben niet afgevallen dus zal het wel een andere reden zijn die ik nog niet heb gevonden. Ben alle mannen kledingszaken langs geweest, en dat zijn er heel wat, maar zonder resultaat. Heb wel opgemerkt dat er aan de achterzijde van de broek een korte rits zit die ik aan de vest kan ritsen dus morgen maar eens uitproberen als ik naar Wilhelmshaven rijd.


Tijd om de inwendige mens een beetje op krachten te brengen. Ben naar een leuk en gezellig terrasje op zoek als ik voorbij een viswinkel loop waar ze verse kibbelingen hebben. Daar kan ik toch echt niet voorbij en bestel een grote portie. Zo snel ik kan zoek ik iets waar ik kan zitten zodat ik al mijn aandacht op het verorberen van de kibbelingen kan richten, heerlijk.


Terug het zijspan opgehaald na de nodige omzwervingen. Mijn richtingsgevoel is ook niet meer wat het geweest is, zal wel aan Annabelleke liggen. Terug op de motor toch nog maar eens een poging wagen om de toren terug te vinden. Na de nodige ronde punten heb ik uiteindelijk geluk en zie de toren wat verder staan. Nog even wat bruggetjes over en ook nog wat wachten aan een brug en dan kan ik de toren eindelijk aanschouwen in zijn scheve glorie. Want scheef staat hij dat zal je op de foto's wel kunnen zien. Volgens het bordje bij de toren staat hij 1,8m scheef, en is hij 35m hoog. Bij het bouwen was hij na de eerste 10m al aan het wegzakken. Men heeft dan de rest loodrecht verder gebouwd maar toch is hij nog blijven wegzakken. Ten slotte hebben ze er het derde gedeelte nog rechter opgezet zodat de toren zo krom is als een banaan, echt waar.

Aan het plein aan de voet van de toren is er een kleine antiekmarkt. Buiten de antiek zijn er ook wat 2de hands kledings kraampjes, ga hier maar eens een poging wagen om bretellen te vinden. Zoals verwacht niets te vinden dus ga ik de omgeving maar wat verder verkennen. In een van de zijstraatjes kom ik de viswinkel van de kibbelingen terug tegen. Was daarstraks dus niet ver van de toren vandaan maar door de smalle straatjes kon ik de toren niet zien, stom toch.


Dagje Leeuwarden zit erop, kan de terugreis aanvangen. Tijdens het rondrijden in Leeuwarden had ik ergens in de verte een uithangbord van de LIDL gezien. Ook hier laat mijn richtingsgevoel me weer in de steek en Annabelleke weet het ook niet dus verder met de terugreis, zal onderweg wel de nodige inkopen doen.


Gestopt bij een “super de Boer” supermarkt, die kom je hier meer dan eens tegen. Op zoek naar drank en vooral wat brood en worst en kaas. Ook een aardappelmesje want was dit natuurlijk thuis vergeten. Zal straks wel uitgebreid dineren langs het meer waar ik gisteren geweest ben.


Rond vijf uur terug aan het meer, de ideale plaats voor een broodlunch. Het smaakt bijna zo goed als de pizza van gisteren en ik denk dat ik er minder last van zal hebben en dus ook veel beter zal slapen.


Dezelfde jongeren van gisteren zijn terug met hun auto. Dacht gisteren dat het een achtergelaten auto was die ze vooraan op bierbakken hadden geplaatst. Aan het linker voorwiel mankeerde de band. Vandaag is het me allemaal duidelijk geworden. Het is geen achtergelaten auto maar de auto van een van de jongeren die een ingenieus systeem heeft bedacht om te kunnen waterboarden. Ze hebben dus het linker voorwiel vervangen door een velg zonder band. Hier wordt een koord aan vastgemaakt dat wordt opgerold als de auto in versnelling staat en er gas gegeven wordt. Nu moet je nog enkel het board in het water leggen het touw vasthouden en je kan vertrekken zoals met waterskieen. Het is een prachtig systeem en hij ging er wel met redelijke snelheid vandoor.


Terug naar de B&B want het was weeral een heerlijke maar vermoeiende dag. Moet nog even dit verslag schrijven en dan kan ik weeral gaan genieten van een hopelijk goede nachtrust,


om maar te eindigen met de middeleeuwse nachtwacht, “het is tien uur en alles is rustig”.




Vrijdag 14 augustus 2009.


verdomme he, denk dat ik het virus te pakken heb. Neeje nie die Mexicaanse maar die van 'kzenaantrijenenikwilnietmeerstoppen. Aan U de eer om er wat extra spaties tussen te plaatsen om het leesbaar te maken. En hier volgt de verklaring uit den “Dikke van Marc” zijne woordenboek. Dat woord wil dus zeggen dat ik enkel wil rijen met een grote grijns op mijn gezicht en niet wil stoppen, ook niet veur te tanken of te eten of te slapen of te p.ss.n. Dat is me vandaag dus overkomen. Heb heel wat verder en vooral langer gereden dan gepland. Ben vanmorgen om een uur of negen vertrokken en heb ergens een hotelleke gevonden rond een uur of zeven vanavond. En 't is dat ik bang had om buiten te moeten slapen dat ik gestopt ben.


Gevolg is dat ik moe ben en dat ik niet weet wie het eerst gaat opgeven, de computer zijn batterijen of ikke. Zal in ieder geval mijn best doen om hier nog wat zinnigs neer te pennen. Hier het relaas van deze mooie toch vermoeiende dag.


Vanmorgen opgestaan, gedouchet, mij aangekleed, alles ingepakt, als ik zo verder ga zal het rap gedaan zijn. Zou dat nu van dat Weissbier zijn dat ik zo raar doe of zou het komen door de roes van het rijden. Dus zoals gezegd opgestaan en de rest ga ik niet meer herhalen. Ook nog goed ontbeten en de rekening betaald, zestig euries zoal afgesproken.


Dan op weg richting Wilhelmshaven. Het landschap heeft gebrek aan afwisseling, allemaal velden en boerderijen zo'n beetje als Denemarken dus vrij eentonig. Eens Duitsland binnen stuurt Annabelleke me weer eens door die straatjes die zelfs de lokale boer vergeten is, er groeit meer gras op de weg dan op de wei.


Uiteindelijk kom ik dan in het mooie gedeelte van Oost-Friesland, het lijkt hier dan ook een beetje op het Nederlands Friesland. De route die ik gepland heb volgt de kust van de Noordzee. Tegen de middag vind ik een mooi plaatsje om eens te stoppen om wat te eten en te drinken. Heb hier een perfect zicht op de broedplaats van eenden en andere watervogels. Een beetje verder kan ik de dijk op en eindelijk zie ik de Noordzee en ook een van de Duitse waddeneilanden. Verderop staat nog een mooie vuurtoren maar laat niet graag de motor alleen om er naar toe te wandelen.


Na de nodige omzwervingen kom ik eindelijk in Wilhelmshaven aan. De eerste indruk is niet al te best. Ga op zoek naar de B&B die ik had opgezocht en deze ligt langs de spoorweg dus zeker niet aan te raden. In een opwelling besluit ik dan maar om verder te rijden en al een stukje van de route voor morgen te rijden. Het is hier dat het virus toeslaat. De wegen zijn prachtig om te rijden en het schiet goed op. Annabelleke geeft aan dat ik vandaag om acht uur nog op bestemming kan zijn wat natuurlijk een extra stimulans is om door te rijden.


In de buurt van Bremen moet ik de Wezer oversteken. Dacht dat er wel een brug of tunnel zou zijn maar Annabelleke heeft voor een plezieriger overtocht gezorgd, een veerboot. Je moet er natuurlijk wel op wachten maar het is toch leuk meegenomen dat boottochtje. Ik mag nog wat langer genieten want we worden opgehouden door een klein zeeschip dat er passeert.


Na een aantal omleidingen en wat verkeerd rijden zou het al negen uur zijn voor ik op bestemming ben. Moet dan nog op zoek naar een slaapplaats dus besluit ik om maar te stoppen bij het eerste hotel dat ik tegenkom. Is zeker geen verkeerde keuze. De prijs is gunstig, dertig Euro voor kamer met ontbijt en de kamer is mooier dan die van gisteren.


Snel alle bagage op de kamer zodat ik eindelijk nog eens een lekkere zigeuner schnitzel kan gaan eten. De schnitzel is heerlijk, goed stuk vlees zonder vet en pezen niet zoals in Belgie dus. En de saus is gewoon perfect, een beetje scherp maar ook zoetzuur. Bij dit lekker eten hoort natuurlijk een frisse Weissbier.


Ben toch echt moe en ga maar slapen ondanks dat ik sateliet televisie heb op de kamer. Morgen nog een drukke dag met wat geluk zijn we dan in Polen, het is nog maar 420km.

 


 

Zaterdag 15 augustus 2009


ik haat windows vista. Had ik net een halve bladzijde ingetikt gaat ie effe leuk heropstarten omdat hij gisteren wat updates heeft gedownload. Zonder iets te vragen hup reboot, zal weeral een halve dag moeten zoeken om de automatische updates uit te schakelen.


Ik probeer het dus maar opnieuw.


Vannacht dus slecht geslapen. Denk dat de zigeunerschnitzel met weissbier toch niet zo'n goed idee was. Heb dus wat tv gekeken en zowat alle kanalen van de sateliet tv eens uitgeprobeerd. Is me dat een rommeltje nergens een film, allemaal praatprogramma's. Als je er maar lang genoeg naar kijkt en luistert val je vanzelf wel in slaap.


Dan weer het eeuwige ritueel van inpakken en nazien dat ik niets vergeten ben. Ook de route moet nog verder uitgestippeld. Doe dit liever 's morgens dan is ons Annabelleke 's nachts rustig en stelt ze niet te veel vervelende vragen.


Aan het ontbijt. De tafel is mooi versierd met een boeketje en zelfs een brandende kaars. Er zijn diverse soorten ontbijtgranen en youghurts met verschillende smaken. Diverse soorten brood en broodjes, vier a vijf soorten beleg, confituur en natuurlijk een eitje. De koffie smaakt overheerlijk en na een aantal kopjes word ik stilletjes aan wakker.


Zijspan afgeladen, ik heb nu al een vast plaatsje voor ieder stuk bagage dus het gaat steeds sneller. En nu richting Szczecin, dat is toch de bedoeling. Annabelleke beslist om maar eerst even een rondje dorp te rijden en stuurt me al direkt naar de verkeerde richting. Zullen wel de bomen zijn die de GPS ontvangst wat beinvloeden. Uiteidelijk dan toch op de goeie weg.


Het eerste stuk van de trip is wat betreft het uitzicht een beetje eentonig, bossen, heuvels, akkers en dorpjes die gekloond lijken te zijn. Heb nog maar een paar sneetjes brood over voor de lunch dus ga ik op zoek naar een bakker. Het is reeds na twaalven dus een bakker zal er 's zaterdags wel niet meer open zijn. Er zijn hier wel magazijnen zat dus moet er wel iets te vinden zijn. Vergeet dat dus maar je kan er alles vinden behalve vers brood of beschuit. Gelukkig heb ik nog enkele sneetjes over en zet me ergens aan de kant van de weg om te lunchen.


Ik rijd nu volop in het oude Oost-Duitsland wat opvalt door de vele leegstaande industriele gebouwen. Ook de wegen en de dorpen zien er volledig anders uit. Wat me het meeste ergert zijn de vele kasseiwegen, die vind je dus niet alleen in vlaanderen. Toch nog wat afwisseling als ik de Elbe moet oversteken met de veerboot. Deze veerboot is echt niet van het recentste type en de dieseldampen benemen me de adem. Blij dat ik er weer af kan en natuurlijk verder over de Duitse kasseien.


Na een uur ben ik het beu dat Annabelleke me de “kasseien route” heeft opgestuurd, of zouden er hier geen andere wegen zijn, en besluit om maar een direktere route uit te stippelen. Mooi plaatsje gezocht onder de bomen in een leuk dorpje. Probeer maar iets langs de snelweg uit te zoeken. Jammer genoeg lopen alle snelwegen richting Berlijn en daar wil ik nu niet naartoe. Szczecin haal ik vandaag toch niet meer dus een alternatief is Neubrandenburg wat nog een 100km van Szczecin verwijderd is en nog een 120km van hier.


Ik rijd nu voorbij enorme meren waar er natuurlijk veel accomodatie en watersport is. Af en toe heb ik wel zin om hier ergens te stoppen maar dan moet ik morgen weer extra ver en ik hou het liever rustig.


Een km of twintig voor Neubrandenburg begin ik uit te kijken voor een pensionnetje. Na een eerste vruchteloze poging volg ik een wegwijzer die me een beetje in rondjes laat rijden. Achteraan het dorp is er dan toch een pensionnetje te vinden. Ga hier informeren en ze hebben wel een kamer maar de vraagprijs is wat boven budget, 49Euro. Over de prijs valt echter te praten en we komen overeen voor 35Euro. Na het zien van de kamer kan ik de prijs begrijpen, het is een volledig appartement en dat voor mij alleen.


Nog wat opfrissen en dan is het tijd om wat te gaan eten. Eerst een frisse pint, die heb ik wel verdiend na al die stoffige kasseiwegen. Ik laat me toch weer gaan en bestel een schnitzel met champignons en vooraf een kleine salade van tomaten, komkommer, paprika's en nog meer van die gezonde dingen. Hopelijk slaap ik vanacht goed.


Na het eten komt de pensionbaas bij mij zitten en probeert me om te praten om niet naar Szczezin te gaan maar naar het eiland Udendom en daar met de veerboot over te zetten naar Polen. Op het eiland bevindt zich het stadje Peenemunde, bekend van de V2's (denk ik toch). Er zouden ook vele heerlijke visrestaurants zijn en mooie hotelletjes. We zien wel.


Ik vraag hem naar internet en ik mag even op hun eigen wireless netwerk om mijn reisverslagen door te sturen. Hopelijk hebben jullie de eerste delen reeds gekregen.


Afsluiten dus maar en eindelijk morgen in Polen.

 

 

Zondag 16 augustus 2009.


Vannacht heerlijk geslapen dus zal het gisteren het Weissbier of de zigeunersaus geweest zijn waar ik problemen mee had. Ga het vanmorgen rustig aan doen. Eerst het verslag verder afwerken, was me gisteren niet meer gelukt. En dan eens een mooie route uitstippelen. Ga toch naar het eiland Udendom met Hitlers geheime wapen ontwikkelingscentrum in Peenemunde. Vandaar is het niet ver meer naar Polen dus dat moet wel lukken.


Lekker ontbijt met alles erop en eraan en natuurlijk de nodige koffie om terug in mijn humeur te komen. Afgerekend, was net geen vijftig Euro voor de kamr en het avondeten met bier dus valt nog mee.


Eerst nog even terug rijden om te tanken, had gisteren nog een groot tankstation gezien dat 's zondags open is. Je weet maar nooit of er onderweg nog wel iets te vinden is op zondag.


Het landschap richting Udendom is heuvelachtig met ver uitgestrekte landerijen. Onderweg kom ik nog een statige burcht tegen “Burg Kempenow”. Wil er eens een kijkje gaan nemen maar enkel het winkeltje is open dus rijden we maar verder.


Zo'n 20km voor het eiland begint de miserie, file, file en nog eens file. Met het zijspan kan ik er natuurlijk niet voorbij en ondertussen is het zo'n 30 graden dus is het zweten.


Rond de middag ben ik in de haven van Peenemunde. Niet echt indrukwekkend tot je daar de U461 in het water ziet drijven. Het is de eerste duikboot met raketwerpinstallatie en van russische makelij. Ben aan het twijfelen om hem te gaan bezichtigen maar heb er de tijd niet voor wil ik vandaag nog in Polen zijn.


Er is ook nog een museum over het geheime ontwikkelingscentrum van Hitler maar ik besluit maar wat foto's te maken van de buitenzijde. Verder naar de luchthaven van Peenemunde. Hier is zelfs een racecircuit voor motoren. Ook een leuke verzameling van oude vliegtuigonderdelen.


De drukte op het eiland is enorm. Ik dacht dat Spanje druk was maar hier is het al even erg. Overal vakantiewoningen en elk stukje dat geen strand of beschermd gebied is wordt vol gebouwd. Dus zo snel mogelijk van dit eiland af naar Polen.


De overgang naar Polen is nauwelijks merkbaar. Het is nu ook een Europees land en de grenzen zijn dus open. Waar je het aan merkt is het agressieve rijgedrag van de taxi chauffeurs, deze steken iedereen tegen hoge snelheid voorbij in de dorpskom.


Moet nu nog met de overzet de Swina oversteken. Heb nog steeds geen sloty's maar zal hier ook wel in Euro's kunnen betalen zo kort bij de grens. De boot op en dan maar hopen dat ze wat Engels of Duits verstaan. Op de boot niemand te zien dan zal het wel afrekenen zijn aan de overzijde maar hier ook niet dus de boot is gratis. Valt weeral goed mee.


Wil naar het plaatsje Miedzyzdroje, een badplaats dat staat beschreven in mijn Poolse reisgids. Moet eerst wel aan geld zien te geraken. Het is een leuk toch overvol badplaatsje, wat een drukte. Na een eeuwigheid rondrijden heb ik nog steeds geen bankautomaat gevonden. Het zijspan heeft wel veel bekijks, overal bewonderende blikken. Ben de drukte al snel beu en besluit toch maar naar Szcezcin te rijden. Daar zal ik wel gemakkelijker aan geld en een goedkoop hotelletje kunnen komen.


Neem maar de snelweg dan ben ik nog op een redelijk uur in Szczecin. Ook hier kennen ze dus file's. Met de regelmaat van de klok sta je dus stil voor een aantal minuten en dan blijkt het uit zichzelf opgelost. Het eerste stuk van de snelweg is van prima kwaliteit maar naarmate Szczecin nadert wordt het veel slechter. Het wordt zelfs slechter dan de oude Boudewijnsnelweg en die werd ooit uitgeroepen tot abortusweg. Ook in Szcezcin zelf zijn de wegen echt slecht. Ik word de ganse tijd door elkaar geschud, hopelijk houdt de vering het.


Het eerste wat ik doe in Szczecin is op zoek gaan naar een bankautomaat. Hier lijken ze wel op iedere hoek van de straat te staan, hopelijk lukt het me om geld af te halen. Het is hier dus geen probleem je kan Engels kiezen als taal en de aanwijzingen zijn zeer duidelijk. Met sloty's op zak voel ik me al een heel stuk beter en kan de zoektocht naar een hotelletje beginnen.


De zoektocht duurt dus eindeloos, enkel maar grote hotelketens. Volg enkele malen een bordje maar het hotel blijkt dan uiteindelijk verdwenen. Na een uurtje word ik het moe en besluit dan maar verder te rijden. Het is ondertussen al bijna zeven uur en de benzine raakt op. Toch nog een tankstation gevonden dat open is. Volgetankt, betaald, even naar de WC. Toch maar even een poging wagen om te vragen of er geen goedkoop hotelletje is in de buurt. De man neemt even een kaart en op nog geen km van het tankstation zou er eentje moeten zijn.


Met Annabelleke is er natuurlijk niets aan om het te vinden. Het blijkt iets te zijn op een bedrijventerrein afgelegen van de straat, dat is mooi voor de motor. Ga even informeren en ja hoor nog een kamer vrij met badkamer. Kostprijs 75 sloty's dat is minder dan 20 Euro. Het is niet het mooiste maar er staan drie bedden en ik kies natuurlijk het beste. De meubels zijn niet van de beste kwaliteit maar ik heb zelfs TV en een ijskast.


Nu nog op zoek naar een leuk restaurant. Hoe ik ook rondrijd ik kom enkel gesloten eetkiosken tegen. Drinken is er in overvloed, overal langs de straten kom je wel kleine bars tegen. Had eerst maar eens op de PC moeten kijken naar een leuk restaurant, Annabelleke kent ze ook wel maar tijdens het rijden op dat kleine scherm zoeken is niet eenvoudig. Na een hoop vruchteloze pogingen en de helft van de straten van Szczecin meer dan eens gezien te hebben druip ik af. Heb nog wat eten bij me dus zal op de kamer wel wat ineen steken.


Op de kamer bekijk ik de tracklog van Annabelleke, die laat me zien waar ik overal zowat gereden heb. En je raadt het natuurlijk al, overal restaurants behalve daar waar ik gereden heb. Dus volgende keer eerst even kijken en dan kan ik lekker eten.


Veel heb ik niet meer gegeten, ben veel te moe van al dat stressen. Ga vroeg slapen vandaag, het is nog maar 9u30.


Weeral een dag uit het leven van een (mini)avonturier.


PS: het mag gezegd zijn en ik blijf erbij de Poolse vrouwen zijn de mooiste die ik op mijn reizen ben tegen gekomen.


Maandag 17 augustus 2009.


heerlijk geslapen, dus toch het beste bed gekozen. Is natuurlijk kamer zonder ontbijt maar heb Annabelleke geraadpleegd en die vind hier in Szczecin zelfs een Lidl. Heb route gepland naar Kolobrzeg een plaatsje aan de kust halverwege Gdansk. Heb ook ineens alle hotels die Annabelleke kent in die regio mee in de route gezet moet ik ze straks niet meer opzoeken. Al doende leert men bij.


Op de weg naar de Lidl stuurt Annabelleke me weer over een kasseiweg zoals ze er bij ons geen meer hebben, zelfs die romeinse heirwegen waren beter. Motor geparkeerd, weeral veel beziens en maar gegokt dat ik met een sloty een karretje kon losmaken. In de Lidl hier is nog veel meer te verkrijgen dan bij ons. Lekkere broodjes, donuts en zelfs koffiekoeken. Het aanbod groenten en fruit is ook veel uitgebreider. Dus wat broodjes gekocht, oliebollen met confituur, brood en water.


Op weg nu naar Kolobrzeg. Het eerste stuk neem ik snelweg om snel weg te zijn uit Szczecin. Na een dertigtal km ga ik van de snelweg af en het binnenland in en volg de oevers van de baai van Szczecin. Vandaar naar Wolin en dan naar de kust van de Oostzee. Eigenlijk ga ik dus terug naar het punt waar ik gisteren de snelweg ben opgereden naar Szczecin. Gisteren dus een beetje dom geweest om naar Szczecin te willen rijden maar al doende leert men.


Ben niet meer van plan om de verslagen enkel 's avonds te schrijven. Heb nu meer tijd en als ik een aangenaam plaatsje vind ga ik lekker rustig genieten en af en toe een stukje schrijven zoals nu. Mooi picknick plaatsje midden in de bossen. Heb hier al lekker ontbeten en de kaart nog wat bestudeert naar mooie en interressante plekjes. Straks dus meer.


Het wordt steeds goedkoper heb net een “wolne pokoje” gereserveerd, dat betekent dus een vrije kamer. Het is zeker niet de mooiste met gezamelijke douche en toilet maar voor 50 sloty's, dat is 12,5 Euro, mag ik niet klagen. Ben ook gaan tanken en de benzine kost hier 4,45 sloty's dat is ongeveer 1,12 euro dus beduidend goedkoper dan bij ons.


Wolin is een prachtig dorpje met een imposante kerk. Stop even bij het marktplein want het is markt en dat wil ik toch ook gezien hebben. Er staan een vijftal kraampjes met de meest uiteenlopende dingen. Zelfs een met tangen en sleutels, visgerei, botten, camouflagekledij en nog van alles net een klein amerikaans stockhuis. Wandel verder om een mooie foto van de kerk te nemen. Aan de overzijde van de rivier bemerk ik wat strooien hutten en een of andere vikingboot. Daar moet ik eens naartoe rijden.


Blijkt dat er hier in Wolin in de oudheid vikingen hebben geleefd en het woningen zijn gebouwd in de stijl van wat men heeft gevonden op de archeologische site. De inkom is maar 6 sloty's, dus 1,5€. Het is allemaal heel leerrijk maar het mooiste vind ik toch de replica van een snek waar nog regelmatig mee wordt gevaren. Je kan er ook wat traditioneels eten, dun brood gebakken op een houtvuur met als beleg kruidenkaas of confituur. Die met kruidenkaas probeer ik uit, lekker.


Dan verder via de kust van de Oostzee. De wegen zijn hier echt heel slecht denk niet dat er bij ons zulke slechte wegen zijn. Gevolg is dat het niet echt opschiet, maar vandaag heb ik tijd. Je komt hier echt in het toeristisch centrum van de kust. Het is een mengelmoes van moderne gebouwen en oude klassieke woningen. Denk dat de oudere woningen in de toekomst plaats zullen moeten ruimen voor de modernere en commerciele aanpak van het kusttoerisme. Op weg dus naar een tweede Spanje.


Bagage afgeladen in de pokoje en dan gaan we eens kijken wat dit stadje te bieden heeft. Eerst even wat eten. Leuk restaurant gevonden met mooi terrasje en me maar direkt een grote pint besteld met een filet van varkenvlees en gebakken aardappelen. Het smaakt heerlijk en de prijs is laag, 34 sloty's dus minder dan 9€.


ben al de hele dag onderweg aan de kust dus wil ik het strand toch gezien hebben. Een kleine wandeling en ik kom op het strand. Het is een zandstrand zoals aan de Belgische kust maar veel smaller. Het is hoog water en ik denk dat het strand nog maar een 20m breed is. Het is hier heel druk, denk nog veel drukker dan in Blankenberge.


Rijd nog wat verder naar de haven. Jammer dat ik het fototoestel vergeten ben, er liggen hier immense replica's van een snek en een piratenschip waarmee je een tochtje kan maken. Ook staat er hier een mooie vuurtoren. Jammer dat ik het fototoestel vergeten ben.


Terug naar de pokoje, moet het verlag nog schrijven en ben moe van het vele rijden. Heb nu reeds 1823km extra op de teller, dat is gemiddeld meer dan 300km per dag.


Rond 20u vind de buurman dat het tijd is om met een benzinemaaier het gras af te doen, een immense herrie dus. Doorwerken kennen ze hier niet dus na een kwartiertje wordt het weer rustig om een half uur later opnieuw te starten. Tegen 21u houdt hij er eindelijk mee op en kan ik gaan slapen.


Van Uw door het lawaai geergerde reporter.

 


 

dinsdag 18 augustus 2009.


vanacht wat minder geslapen, lag dit keer niet aan het eten maar aan het heel harde bed. Misschien ook nog een beetje last van de frustratie van de bosmaaier. Kan ook zijn door het lawaai van de regen en de harde wind. Ja, het heeft voor de eerste keer geregend in vier dagen. De temperatuur was hier tot nu toe ruim boven de 22 graden met veel zon.


Om acht uur ben ik al ribbedebie, moet maar een 219km dus niet al te ver maar wil heel vroeg in Gdynia zijn. Heb dan ook de optie snelweg gekozen. Het eerste stuk van de weg is prachtig, als een biljartlaken zo vlak. Ook kom je hier van die Bar's tegen, kleine eethuisjes waar je voor weinig geld lekker kan eten. Rond 9u30 besluit ik het maar eens uit te proberen. Gelukkig hebben ze een menukaart in het Pools, Engels en Duits wat het bestellen sterk vereenvoudigd. Bestel een roerei met spek en brood en een grote oploskoffie (200ml), het alternatief is turkse koffie maar dat is meestal met dras in. Het smaakt heerlijk en de prijs is, jawel maar 10 sloty's dus 2,5€.


na een tijdje gaat de vierbaansweg over naar een comfortabele tweebaansweg, het wegdek is nog steeds uitstekend dus het schiet goed op. Annabelleke vertelt me dat ik zo rond 13u zou moeten aankomen dus ruim op tijd om een hotelletje te zoeken en wat activiteiten te doen. Af en toe zijn er wegenwerken die me wat ophouden en ook nog oudere stukken weg die niet echt comfortabel zijn.


Onderweg nog eens een extra stop voor een grote bak koffie. De weergoden zijn me vandaag extra goed gezind. Ben reeds door verschillende plaatsen gereden waar de zondvloed heeft plaatsgevonden, kletsnatte wegen. Moet eigenlijk nog wat olie kopen voor de motor, moet dringend het oliepeil nakijken heb nu al meer dan 2000km gereden. In het eerste tankstation vind ik olie 15W40 maar het is een mengeling met synthetische olie, kostprijs 32 sloty's. Kan niet zonder en heb al eens zonder resultaat gegekeken in andere tankstations dus neem ik ze maar mee. Stom, het volgende tankstation hebben ze dus wel minerale 15W40 en maar voor 13 sloty's.


Niet getreurd en verder naar Gdynia. Op zoek naar een logeerplaatsje. Vind een hotel in de buurt van het centrum met een prima parkeerplaats voor de motor. Prijskaartje 210 sloty's maar wel met ontbijt. Heb me de laatste dagen al wat bespaard dus besluit de kamer maar te nemen. Zal het de volgende dagen wel wat rustiger doen.


Ondertussen is het weeral schitterend weer, wel een beetje veel wind maar dat mag je in een havenstad wel verwachten. Snel alles uitgeladen en route uitgestippeld naar de haven, er is een pier met vele bezienswaardigheden. De motor maar ergens neergezet, hopelijk moet ik hem straks niet gaan zoeken aan het politiekantoor. Nog enkele honderden meters en dan bereik ik het eerste museumschip, een in Engeland gebouwde torpedojager uit de tweede wereldoorlog die in verschillende akties heeft meegespeeld. De loketten voor de ticket verkoop sluiten om 15u30, het is nog geen 15u en alles is al afgesloten wegens te groot succes. Jammer maar morgen gaat het verkoopkantoor open om 9u45 en zal ik er als eerste staan, ik wil die boot van binnenzien.


Een beetje verder ligt een driemaster, een gewezen Pools opleidingsschip. Hier staat geen volk dus ga ik het bezichtigen, kostprijs 8 sloty's, het ticket drukken kost bij ons al meer. Het is een prachtig schip met een hele historiek. Het heeft zelfs 2 maal de tall ships race gewonnen, is ook door het Panama kanaal gevaren en heeft ook India en Japan bezocht. De masten met het getuig zijn indrukwekkend en er worden weer heel wat foto's genomen.


Loop wat verder over de pier en zie een beperkte replica van het schip uit de pirates of the Caribbean klaar voor een rondvaart. Stap snel aan boord voor een rondvaart van een twintig minuten. Voor de prijs moet je het niet laten, 25 sloty's iets meer dan 6€. het is een mooie tocht tot even buiten de haven, je kan van hieruit de haven van Gdansk zien. Hopelijk zijn de foto's een beetje gelukt.


Terug van boord nog eens langs de vele souvenierskraampjes die op de pier staan. Kom voorbij een snackbar met groot terras waar ze vers gebakken vis verkopen. Kan hieraan niet weerstaan en krijg twee grote stukken vis met salade en brood voor 36 sloty's dus 9 Euro. Dat is het dubbele van wat ik de kibbelingen betaald heb in Leeuwarden en deze portie is meer dan het dubbele.


Terug op zoek naar de motor. Heb hem dacht ik een straat verder achtergelaten maar vind haar natuurlijk niet terug. In de haast nog een straat over het hoofd gezien en ben blij dat ik haar uiteindelijk terug vind. Zou de motor ook eens een naam moeten geven net zoals mijn GPS, he Annabelleke, misschien een hint van iemand. Het moet wel een vrouwennaam zijn want in het frans is een motor vrouwelijk.


Het is nog wat vroeg om naar het hotel te gaan dus rijd ik mar naar een van de andere kaaien, jammer genoeg zijn deze niet toegankeijk voor mij. Heb wel enkele foto's van containerkranen voor de kraanmannen onder de lezers.


Op het hotel eindelijk eens goed nieuws, ik heb hier internet verbinding. Dus de verslagen al doorgestuurd en seffens dit nog en dan ga ik de trip voor morgen voorbereiden en slapen. Dit keer is het bed wat zachter, heerlijk.


Cieszko benze dobze, hopelijk is het een beetje juist geschreven.

 


 

Woensdag 19 augustus 2009


dacht gisterenavond dat ik in een kindercreche in plaats van een hotel beland was. Lawaai op de gang en een geroep. Heb me toch lang genoeg kunnen bedwingen om niet de gang op te lopen en eens uit mijn krammen te schieten. Gevolg frustraties en het heerlijke moment net voor je in slaap valt voorbij dus terug klaarwakker. Nog maar wat spider solitair gespeeld, de versie voor vista is veranderd zodat je helemaal niet meer kan uitspelen dus nog meer stress. Terug op internet en een pokoje opgezocht in de buurt van Olsztyn. Ook al niets gevonden dus maar proberen om wat te slapen.


Slapen zal me wel gelukt zijn anders kan je niet wakker worden. Redelijk geslapen, het nodige toilet gedaan en dan maar eens gaan ontbijten. Voor deze prijs had ik toch een beter ontbijt verwacht. Een grote kop koffie, wat broodjes, boter en wat charcuterie en daar moet je het maar mee doen. Deze week heb ik voor 12 slotys een beter ontbijt gehad en de koffie was nog beter ook. Zijspan weer afgeladen, rekening betaald, 210 slotys, en maken dat we weg zijn.


Het bezoek aan de torpedobootjager zal voor een volgende keer zijn. Het is nu 8u30 en het loket gaat pas om 9u45 open, zoveel geduld heb ik niet. De trip vandaag gaat via Ostroda naar Olzstyn. In Ostroda heb ik mijn eerste Poolse vakantie doorgebracht en ga eens kijken hoe sterk het veranderd is.


Eerst moet ik nog even mijn financien spijzen. Heb een voor mij nieuw feature ontdekt op de GPS. Annabelleke heeft het maar wijselijk verzwegen omdat mannen toch altijd gelijk moeten hebben. Ik kan niet enkel zoeken naar steden en straten maar ook naar de dichtsbijgelegen bankautomaat of musea en nog vele andere zaken.


Route gepland via de snelweg en deze is behoorlijk. Tot voorbij Gdansk een vierbaans weg om dan weer over te gaan in tweebaans maar met brede vluchtstroken. De vluchtstroken worden in Polen gebruikt als extra rijstroken. Als er een tegenligger voorbij wil of iemand achter je ga je gewoon op de vluchtstrook rijden zodat ze door kunnen. Je moet wel opletten want soms verdwijnen de vluchtstroken en kom je in de problemen.


Eindelijk in Ostroda, het begint wel een beetje te kriebelen, zou ik nog wat herkennen. Rijd rond het meer en kom het station tegen, daar hebben we toen met veel spijt de eerste maal afscheid genomen van onze Poolse vrienden. Een beetje verder kan ik tot aan de oever van het meer. Terwijl ik over het meer kijk komen de herinneringen terug boven. Ik ontdek het eilandje waar we met zijn allen de laatste dag en nacht nog aan het feesten zijn geweest, met wijn, wodka en kilbassa.


Aan de overzijde zie ik een zandstrand, zou het dat strandje zijn waar een houten strandhuis stond en waar we nog everzwijn hebben gegeten en emmers bier hebben gedronken met de lokale jeugd. Ga daar maar eens kijken. Er staat een bordje met verwijzing naar hotel Panorama, zou dat het hotel zijn waar we twee nachten hebben doorgebracht alvorens naar de camping te verhuizen of zou het gesloopt zijn en vervangen door iets moderner.


Ik rijd verder en herken de oprijlaan naar het hotel en ook het hotel zelf staat er nog. Het is volledig opgeknapt en er zijn wat extra gebouwen maar de herkenning is er. Vroeger kon jer zo maar in en uitlopen maar nu is alles keurig afgesloten met een omheining en is er ook een mooi aangelegde tuin.


Rijd wat verder op zoek naar het strandje en de camping. De omheining evenals het sanitair blok staat er nog maar de camping is verdwenen. Ook het bos dat tot tegen de camping lag is grotendeels verdwenen en heeft plaats geruimd voor moderne woningen.


Het strandje is volledig afgesloten met een omheining en om het te bezoeken dien je 3 slotys te betalen. Er is niemand aan de kassa, die al een tijdje leeg lijkt te staan. Er zijn nu een aantal houten staketsels aangelegd waarop je kan wandelen en het strandhuis is vervangen door een grotere chalet maar het strandje is nog net hetzelfde als dat uit mijn herinneringen.

Ook het pad dat via de oever van het meer liep naar het dorp is er nog. Het is daar dat we hebben leren lopen over drijvende, en soms niet meer drijvende, boomstammen afkomstig van de bossen en klaar liggend in het water voor verder vervoer. Maar dat is een heel ander verhaal.


Het enige wat ik mis is de plezierboot waarmee we toen een tochtje op het meer hebben gemaakt. Op die boot hebben we de contacten gelegd voor een mooie vriendschap.


Gedaan met al het mijmeren en verder naar Olsztyn. Een paar km voor het stadje zie ik een pokoje met een prachtige oprit afgesloten door een poort. Dit is ideaal voor de motor dus bel ik aan en even later heb ik me reeds ingeschreven en betaald, 80 slotys. De man des huizes spreekt zeer goed duits en speelt af en toe tolk als de vrouw niet meer uit haar woorden komt. De kamer ruikt nog naar verf en ziet er nog niet gebruikt uit, denk dat ik de eerste logee ben.


Motor afgeladen en op naar het stadje. Volgens het boekje over Polen moet hier een mooi kasteel zijn waar Copernicus ooit nog heeft verbleven en zijn belangrijkste werk schreef. Eerst maar eens rond gereden om een parkingplaatsje te bemachtigen. Kom voorbij een bewaakte 24h parking en zet de motor daar maar neer, kostprijs 3 slotys per uur.


Het grootste gedeelte van het oude stadscentrum is autovrij. Het zijn gezellige straatjes met veel souvenierwinkeltjes. Ook kom je er om de haverklap wel een terrasje tegen waar je wat kan eten en drinken. Heel wat anders dan 30 jaar geleden toen ze maar drie of vier gerechten hadden en je meer keren nee dan ja als antwoord kreeg als je vroeg of ze een gerecht hadden.


Zie in de verte een postkantoor, het moment om wat postzegels aan te schaffen. Is heel modern waar je afhankelijk van de verrichting een andere keuze moet maken zoals bij ons in grotere kantoren ook wel het geval is. Probleem het staat alleen in het Pools vermeld. Doe maar een gokje en we zien wel. Eindelijk is het mijn beurt, eerst nog even op zoek naar het loket en dan proberen uit te leggen dat ik postzegels nodig heb. Is niet eenvoudig, de persoon an het loket verstaat enkel Pools. Uiteindelijk lukt het me toch om vijf postzegels voor Belgie te bekomen.


Op zoek naar het kasteel, het is minder imposant dan ik me had voorgesteld en ligt ingesloten tussen andere gebouwen zodat het niet echt opvalt. Er is een museum in ondergebracht dus tijd voor een bezoekje. Een gedeelte van de tentoonstelling gaat over Copernicus en zijn leven daar in het kasteel. Er zijn ook schilderijen van de mensen die in he kasteel geleefd hebben en ook een tentoonstelling van de wapens in die tijd.


Naast het kasteel ligt ook een openlucht theater waar regelmatig optredens worden gegeven. Jammer genoeg was er gisteren een optreden van de groep Nazareth, wel gekend door de ouderen onder ons.


Eindelijk is het zover ik heb de voor mij eerste Irish pub ontdekt n Polen. Dit is het moment voor de Guinness, wat kan dat toch lekker zijn. Blij dat ik nog eens een deftig woordje engels kan praten is wat vlotter dan mijn Pools. Nog een stuk van de voetbalmatch Griekenland-Barcelona gezien op groot scherm.


De motor opgehaald en nu een mooi plaatsje zoeken waar ik kan picknicken. Aan de overzijde van de pokoje is een mooi meertje dat me doet denken aan de meren in Noorwegen. Er staan wat banken dus ideaal voor de picknick. Worst en kaas, nog steeds van mijn aankopen in Nederland en brood uit Szczecin. Het smaakt heerlijk terwijl ik aan het genieten ben van de ondergaande zon. Prachtig zoals de zon reflecteert op het rustige water.


Tijd om terug te gaan. Zet de motor binnen en naar de kamer om me wat op te frissen. Dan het dagelijkse ritueel van verslagen schrijven en Annabelleke op de hoogte te houden waar we naar toe gaan. Nog wat verder lezen over de streek waar we morgen doorrijden en dan welverdiende nachtrust.

 

 

Donderdag 20 augustus 2009.


vanacht goed geslapen zal wel door vermoeidheid komen. Alle dagen meer dan 200km met een zijspan op grotendeels slechte wegen weegt op de fysieke gezondheid. Ga de ritten wat inkorten en wat meer van de omgeving genieten.


Heb in het vorige verslag een beetje leugens verteld, heb het verslag vanmorgen maar pas geschreven was gisteren te vermoeid en ben heel vroeg gaan slapen.


De weg naar Gyzicko was zeker niet de aangenaamste om te rijden. Het eerste stuk was prima snelweg maar verder zijn ze een nieuwe snelweg aan het aanleggen met de nodige omwegen en opstoppingen tot gevolg. Als het klaar is zal het wel een prachtige snelweg zijn. Op de oude stukken is er zoveel spoorvorming dat de motor soms zover overhelt dat ik denk dat ik ga omslaan. Het voordeel is dat ik niet moet sturen, je kan toch niet uit het spoor net zoals bij een trein.


Onderweg gestopt om te ontbijten. Was maar pover, meer het systeem van selfservice restaurant zoals bij ons. Broodje met beleg en koffie voor 12 slotys, niet duur maar duurder dan de vorige keren.


Vanmiddag gestopt op een parkeerplaats om eindelijk eens wat kaartjes te schrijven, kan ik die vandaag nog versturen en hopelijk komen ze nog voor mij aan.


De route van Goldap naar Bolcie dwars door het Romincka oerbos is gewoon schitterend. Massieve wouden afgewisseld met kleine meren en vennen. Verrotte bomen die in de kleine poelen wachten tot ze geheel vergaan zijn. Elke meter verandert het landschap en het is telkens anders en mooier. Je kan er duizenden fotos van nemen en nog kan je het niet weergeven.


Nog een beetje verder kom ik reeds aan de eindbestemming, het dorpje Wizajny. Het is nog maar 14u dus kan ik nog een stukje verder rijden. Het is snelweg en het schiet goed op, er is weinig wind dus kan ik zelfs snelheden tot boven de 100km/h aanhouden. Binne de kortste tijd ben ik voorbij Augustow. Nog even tanken en dan verder naar Bialystok en al eens uitkijken naar een pokoje of pensionnetje.


Kom niets meer tegen en moet dus wel verder. In Bialystok zal wel iets te vinden zijn. Het is echter een industriestad en ik besluit om maar door te gaan. Annabelleke zegt dart als we doorrijden we om 19u45 op de eindbestemming zijn, Bialowieza in het Bialowieski national park. Zou toch liever wat vroeger stoppen en blijf verder uitkijken naar een pokoje. In Zabludow ga ik de snelweg af en kom op een smalle weg van slechte kwaliteit, midden in de bossen. Ik moet nog een 80km en hoop dat de weg snel beter wordt. Ik kom al een tijdje geen verkeer tegen en begin me toch zorgen te maken over wat er kan gebeuren indien je hier pech krijgt. Zet die gedachten maar snel opzij en geef nog maar wat gas bij. Af en toe kom ik al eens een auto tegen wat me al meer gersut stelt. Ik ga steeds sneller rijden en rijd soms wel tegen 90km/h op het slechte wegdek. Toch zijn er nog Poolse gekken die me zelfs met kleine vrachtwagens voorbij rijden.


Uiteindelijk denk ik in Bialowieza te zijn, heeft Annabelleke me onderweg verkeerd gestuurd zodat ik in een onvriendelijk uitziend stadje terecht kom en nog een extra 18km moet rondrijden. Ik ben aan het eind van mijn latijn, ontzettend moe en ik wil eindelijk een pokoje.


Tegen 20u30 ben ik dan eindelijk in Bialowieza. Nu maar hopen dat ik hier onderdak kan vinden want het begint al af te koelen. Op het eerste zicht hebben alle huizen hier wel een pokoje dus maar gestopt en wat rondgevraagd. De tweede was al een success, een kleine gezellige kamer met badkamer voor 50 slotys per nacht. Het bed is wel een klapzetel maar we zien wel. Heb hier zelfs hotel prijzen gezien in een drie sterren hotel voor 75 slotys, maar er zal dan weeral wat extra's bijkomen voor een eenpersoonskamer.


Het was een lange en vermoeiende dag en we houden het ermaar bij. Morgen ga ik wat wandelen in het nationaal park. Er is een wandelroute waar je de enige in het wild levende bissons van Europa kan zien dus dat beloofd.

 

 

vrijdag 21 augustus 2009


lekker geslapen alhoewel het maar zo'n zetelbed is en het aan de harde kant is. Denk dat ik tegen het einde van de vakantie zowat overal op kan slapen. Blijf nog een dagje extra dus eerst even 50 slotys gaan betalen dan is dat ook al geregeld.


Op zoek naar een ontbijt. Even het dorp in rijden, aan het tourist office is er een eetgelegenheid. Het is nog maar 9u maar ik kan er al wat te eten krijgen. Een caffe latte om te beginnen en een warm broodje. Het warme broodje blijkt een pizza baguette, hopelijk krijg ik er gaan last van. Na nog een tweede kop koffie en de aanschaf van een kaart uit de omgeving ben ik klaar om aan de dag te beginnen.


Eerst even tanken en voorraad in slaan. In het nabijgelegen dorpje, is wel een 18km rijden, zijn er verschillende tankstations en supermarkten. Het weer is weeral prachtig dus is het een leuk ritje door de bossen. Tanken en dan boodschappen. Een zakje met 10 porties nescafe instant koffie all-in, het is oploskoffie met melk en suiker, gewoon heet water erbij en je hebt een lekker kopje koffie. Ook wat chocolade, brood, aardbeienkonfituur, appelen, een soort pepersaucisse en keukenrol is altijd handig voor onderweg. Prijs nog geen 24 slotys, heel wat goedkoper dan bij ons.


Vandaag wil ik het park zien waar er nog Europese bizons leven. Heb de ingang naar het park reeds gezien onderweg naar het nabijgelegen dorp. De parking kost 5 slotys wat zeker niet overdreven is gezien de hulpvaardigheid van de parking wachters. Ik mag het zijspan zelfs naast het loket parkeren zodat er zeker niets met kan gebeuren.


Toegang tot het park 6 slotys, denk dat de prijzen van attrakties en musea laag worden gehouden om het toerisme te bevorderen. Anders dan bij ons is het nog niet kaptalistisch uitgebaat.


Het park heeft wel dringend een opknapbeurt nodig, de omheiningen zien er wat vervallen uit en ook de rustplaatsen hebben betere tijden gekend. Het onderkomen van de dieren is dan wel goed verzorgd wat wel belangrijker is. Buiten de Europese bizon zijn er nog andere dieren in het park.


Er is een lynx die vroeger ook in Europa voorkwam maar nu nog maar weinig meer gezien wordt. Hij loopt wat onrustig heen en weer en gaat dan maar rusten in een holle boomstam, het zonnetje begint ook al hard te steken.


De bisons zijn mooi om naar te kijken, ze lijken wel wat op de Amerikaanse maar hun vacht is wat schraler. Het is een kleine kudde met een stier een paar vrouwtjedieren en enkele kalfjes verschillend in grootte. Jammer genoeg staan ze ver van de afrastering zodat ze niet goed te fotograferen zijn, kom straks wel eens terug.


Het meest opmerkelijke is een kruising tussen een bison en een koe. Begin de jaren vijftig zijn ze met het projekt gestart om de bison met de koe te kruisen, begin de jaren zestig zijn ze er eindelijk in geslaagd. Het dier is groter dan de oorspronkelijke bison en de stier kan tot 2000kg zwaar worden wat beduidend meer is dan de 1300kg van de bison stier. Het lijkt een beetje op een kale bison met horens die wat meer op die van een koe lijken. Reden van het kruisen is de grotere vleesopbrengst en de betere kwaliteit van vlees.


Het leukste om te bekijken zijn altijd de everzwijnen, zeker als er jongetjes bij zijn. De manier van voedsel zoeken door met de neus in de modder te woelen en elkaar daarbij omver duwend, hoe ze met hun rug tegen de bomen staan te schuren en daarbij knorrende geluiden maken. Ik kan er uren geboeid naar kijken.


Ik heb zowat alle dieren in het park gezien en ga toch maar eens terug naar de bisons kijken. Ik heb nu meer geluk want ze staan te grazen tot tegen de afrastering. Het is raar hoe ze met een draaiende beweging van de tong het gras lijken los te trekken. Ik kan nu een aantal mooie foto's maken.


Een beetje verder is een voor de zon beschutte zitplaats waar ik rustig kan lunchen daarbij genietend van de nabijheid van de bisons. Brood met chocolade en een appel. Het plekje is zo rustig en aangenaam dat ik er gewoon niet van los kan komen. Tijdens het mijmeren hoor ik steeds een doffe plof net als bij het raken van de bal bij tennis. Is het de stier die ligt te rusten en zijn staart laat zwiepen om het ongedierte weg te houden, hierbij valt zijn staart telkens op de grond wat de doffe plof veroorzaakt.


Uiteindelijk raak ik dan toch los van deze mooie omgeving en verlaat ik het park. Buiten het park staat het vol met souvenier kraampjes. Jammer genoeg is het nog te vroeg om nu wat te kopen, moet het nog half Polen meezeulen. De motor staat nog netjes op zijn plaats.


Denk dat ik hier morgen ook nog blijf en eens een wandeling in het bos ga maken. Het plannetje dat ik heb gekocht is niet altijd even duidelijk dus ga ik eerst maar eens op verkenning zodat ik morgen weet waar ik moet vertrekken. Na wat zoeken begin ik het eindelijk te begrijpen.


In de buurt is een oud treinstation dat ik eens ga opzoeken. Er moet hier vroeger door het gebied een smalspoor treintje hebben gereden, jammer dat het niet meer rijdt, had leuk geweest. Het stationnetje is gerenoveerd en er is een restaurant van gemaakt. Ook de omgeving is vernieuwd en er staan leuke chalets die je kan huren.


De pokoje is op het gelijkvloers met een aparte ingang en een klein terrasje met een tafel en twee stoelen. Heb hier ook een waterkoker en wat bestek zodat ik hier lekker wat kan eten. De oploskoffie met melk en suiker smaakt zeer goed evenals de aardbeien confituur.


Nog even nagenieten en dan richting dorp om nog een kleine wandeling te maken, goed voor de spijsvertering. Wandelen komt er niet van, heb nog een leuke onverharde weg gevonden die tot op een honderdtal meter de russische grens nadert. Hopelijk krijg ik hier geen problemen. Het is al bijna donker als ik terug aankom bij de pokoje.


Even een spelletje Spider Solitaire, had ik niet mogen doen. Het is zo verslavend dat ik niet meer aan het reisverslag toekom dus heb ik het vanochtend moeten schrijven.


Heb vanavond de deur laten openstaan met als gevolg dat er enkele vliegen zijn binnen gevlogen die me nu al de ganse avond aan het terroriseren zijn. Heb nog nooit zulke agressieve en wilde vliegen meegemaakt. Het is een “Marc en vlieg spel” geworden. De eerste had ik snel te pakken maar de volgende waren al moeilijker. Het is net of ze gedachten uitwisselen met elkaar. De eerst zo geslaagde strategie hadden ze al snel onder de knie zodat ik telkens iets nieuws moest bedenken. Er volgden nog drie slachtoffers, onder de vliegen wel te verstaan. Nu zijn ze zo taktisch in hun aanvallen dat ik ze niet meer te pakken krijg welke strategie ik ook gebruik. Ben maar gaan slapen in de hoop dat ik er niet te veel last van krijg. Denk dat ze ook moe waren van het agressieve aanvalsspel want licht uit, vliegen stil in het donker.


Vanmorgen gewekt door, je raadt het al, luchtaanvallen uitgevoerd door vliegen. Het is reeds licht dus hebben ze volop zicht om hun aanvallen voort te zetten. Ik laat het er niet bij en ga in de tegen aanval doch zonder succes dus geef ik het maar op. Ik leg me erbij neer door ze af en toe eens af te weren als ze te aantastelijk worden. Ik verheug me er al op dat ik straks doorga en de deur op slot doe en de vliegen hier de rest van de dag zitten opgesloten, eigen schuld.


zaterdag 22 augustus 2009.


“vini, vidi, vici”, hij kwam zag en overwon. Nu weet ik hoe Julius Caeser zich moet gevoeld hebben na zijn glorieuze overwinningen. En dat is ook wat in mij opkwam toen ik de kamer binnen kwam en de levenloze lichamen aantrof van de vliegen die mij de ganse avond en morgen gekweld hadden. Dit hoofdstuk is dus afgehandeld, ik ben veel slimmer geworden, geen open deuren meer. Angstvallig kijk ik of er toch geen vlieg mee naar binnen glipt.


En nu het verhaal. Het slapen hebben we al gehad dus begin ik meteen met het vertrek. Vanmorgen eerst maar eens oliepeil nagekeken en er een half litertje olie bij gedaan. Schat dat het olieverbruik op iets van een liter op 4000km a 5000km zal liggen wat redelijk is voor een oldtimer.


Naar de ingang van het park gereden om aan de wandeltocht te beginnen. Had gisteren reeds alles gepland dacht ik maar het liep dus weer in het honderd. Het laatste stuk van de wandeling heb ik gemaakt en dan hield de bewegwijzering er ook mee op. Dan maar naar een ander aanknopingspunt waar ik gisteren ook geweest ben. Een half uurtje gewandelt en de pijn in mijn been en rug begint op te komen. De weg tot hiertoe is goed berijdbaar dus ga ik het zijspan ophalen en zet mijn weg verder met de motor. Het is hier prachtig, heel dicht bos met mooie hoge bomen. Anabelleke begint mij stilletjes te waarschuwen dat ik erg dicht nabij de Russische grens kom. Misschien dat de weg toch voor de grens terug draait maar ik neem het zekere voor het onzekere en draai nu al terug.


Na de mooie rit door het bos rijd ik tot aan een aantal heel kleine dorpjes in de omgeving. De meeste huizen zijn hier opgebouwd uit hout. Er staan een paar prachtige nieuwe houten chalets tussen om jaloers op te zijn.


Kom een taverne tegen en het is toch tijd om te lunchen dus ga ik eens kijken wat er voor lekkers te krijgen is. Bestel me iets van het menu en het is zeker geen slechte keuze. Twee stukken gemarineerde en gegrilde steak, mals als boter, met gebakken aardappelen en een stuk augurk. Het smaakt verrukkelijk en is ook nog goedkoop, 33 slotys inclusief grote kop koffie.


Op de terugweg stop ik ook bij een van de bekendste attrakties in de buurt. De koninklijke eiken, het is een pad waar eiken staan die meerdere honderden jaren oud zijn en genoemd zijn naar Poolse koningen of Lithouwse hertogen. Het verhaal gaat dat de eiken werden geplant in opdracht van king Zigmunt Stary. Het is echt indrukwekkend deze grote bomen te zien staan, een is er zelfs 500 jaar oud.


Verder op de terugweg kom ik een klein openlucht museum, een klein Bokrijk tegen. Het zijn allemaal traditioneel gebouwde huisjes opgetrokken uit enkel hout. De omgeving is ook mooi, ideaal om nog wat fotos te nemen.


Terug naar de pokoje, er moet nog wat ingepakt worden en nog heel wat gepland voor de verdere reis. Hopelijk kan ik morgen ergens op internet want het wordt eentonig om steeds maar te schrijven zonder respons van het thuisfront.



Zondag 23 augustus 2009.


vanmorgen weer alles moeten bijeen zoeken, wat kan ik toch slordig zijn. Tot meerdere malen toe nog eens gecontroleerd of ik niets vergeten ben en de kamer er een beetje netjes bijligt. Alles weer in het zijspan getast, was alweer vergeten welk plaatsje ik alles gegeven had. Nog een laatste kopje oploskoffie en dan klaar voor vertrek.


Het ziet er niet te best uit vandaag, de hele vallei is gehuld in de mist en het heeft vannacht goed geregend. Momenteel is het droog dus vertrek ik zonder regenkledij. De rit naar het eerstvolgende dorpje maakt me al duidelijk wat me vandaag te wachten staat. Het begint zachtjes te regenen dus straks toch maar kledij aan.


Eerst even tanken en dan een droog plekje zoeken. Buiten het dorp is er een overdekte bushalte waar ik gebruik van maak om de regenbroek en de motorlaarzen aan te trekken. Net op tijd want het debiet begint stilaan te verhogen en het mals regentje gaat meer richting stortbui.


De uitgekozen weg is niet de beste om in dit weer in rond te rijden. Hier hebben de straten geen riolering waardoor het water in beken van de straten loopt. De spoorvorming is een verhaal apart, het is levensgevaarlijk rijden met het zijspan. Het trekt naar alle richtingen doordat het water de wielen afremt. De snelheid ligt dan ook heel wat lager dan voorzien wat de Polen het idee geeft om me tegen veel te hoge snelheid te gaan inhalen. Ofwel hebben ze hier veel betere regenbanden dan bij ons of houden ze van de uitdaging om af en toe eens een boompje mee te pakken, het is in elk geval onverantwoord.


Verder dan maar richting Lublin. De vele regen hangt me de keel uit. Ik voel de handschoenen doorweekt worden met als gevolg dat ook de regenvest aan de mouwen nat begint te worden en zo gaat het stilletjes verder. Hetzelfde verhaal met de motorlaarzen. Na een tijdje heb je dus kramp in je handen omdat ze koud en stroever worden zodat je harder in de handvaten gaat knijpen om grip te hebben. Dan komen de rillingen omdat je doorweekt ben en te ver aan het afkoelen. Stoppen wil je niet doen want je krijgt die kletsnatte handschoenen nooit meer aan, laat staan eerst uit. Dan begin je elke kilometer af te tellen en hoop je dat snel voorbij is. Het lijkt wel het verhaal van de eerste pool reizigers, gelukkig duurt het mijne niet zolang.


Een tiental kilometer voor Lublin begin ik uit te kijken naar een slaapgelegenheid. Veel is hier niet te vinden, hopelijk wordt het weer geen duur hotel in het centrum. In het gehuchtje Cieciercyn op enkele kilometer van Lublin kom ik een motel tegen. Ik ben helemaal doorweekt en wil snel de natte kleren uit dus waag ik maar een poging. Geen receptie in het motel dan maar navragen in het restaurant dat zo'n beetje apart staat. Een mooie jonge vrouw staat me in gebrekkig engels te woord, kamer met ontbijt 90 sloty's per nacht. Dat is een redelijke prijs en besluit om hier twee nachten te blijven, mooie uitvalsbasis en de motor staat hier veilig. De kamer is mooi maar met aparte douche en wc op de gang op zich geen bezwaar.


Eindelijk kan ik de natte kleren verwijderen. Gewoon uitdoen is er niet bij, het begint bij de motorlaarzen. Deze gaan al enkele jaren mee en zijn dringend aan vervanging toe en dat was dus te merken. Doordat alles zo doorweekt was kwam de binnenzool tesamen met binnenbekleding los uit de linker laars. Gevolg is dat ik met geen mogelijkheid mijn voet uit de laars kreeg en dat met nog steeds de regenbroek aan die de bewegingsvrijheid sterk aan banden legt. Na heel hard trekken en sleuren is de binnenbekleding mee uit de laars gekomen. Regenbroek uitgetrokken en nu moet ik terug de laarzen in want de bagage inclusief schoenen zit nog in het zijspan. Het is zeker geen aangenaam gevoel maar het lukt me toch om ze weer aan te trekken. Bagage opgehaald en droge kleren aan. De natte kleren maar zo goed mogelijk te drogen gelegd, de kamer is nu echt rommelig.


Voel me heel wat beter nu ik droge kleren aan heb. Het is nog zachtjes aan het regenen maar het ziet er toch al veel beter uit. Straks maar eens naar Lublin en kijken of ik mijn vrienden kan terug vinden. Eerst maar eens wat gaan eten bij die lieftallige dame in het restaurant.


Neem de menukaart en begin deze te bestuderen, natuurlijk uitsluitend in het Pools. Kan toch al wat gerechten terug vinden en bestel een gepaneerde pangasius filet, dit is vis, met frietjes en salade. Bij een menu krijg je gratis fruitsap of appelsap, ik neem het appelsap. Het smaakt heerlijk en de prijs is echt redelijk, 20 slotys.


Het adres van mijn vrienden maar eens opgeschreven en Annabelleke de nodige instrukties gegeven om er naar toe te rijden. Ondertussen is het volledig droog en ga ik richting Lublin. Het is helemaal niet moeilijk te vinden. Het is een appatemenstgebouw niet ver van de buitenring van Lublin. Ik word wel nerveus als ik dan eindelijk voor het gebouw sta, ulica Chrobrego 12, appartement 13. jammer genoeg staan er enkel nummers en geen namen op de bel. In andere landen zou ik aanbellen maar hier in Polen zou ik niet weten wat te antwoorden. Ga morgen maar eerst eens langs een politiekantoor om te vragen of ze er nog wonen.


Annabelleke er op uit gestuurd om het oude stadscentrum te vinden zodat ik morgen de musea en het kasteel kan bekijken. Het ligt niet zover van de ring dus dat wordt een makkie. Terug naar het motel dan maar want het dreigt weer met donkere wolken. Probleempje, vergeten aan te duiden waar het motel is. Gelukkig heb ik een kaartje meegenomen uit het restaurant en kan Annabelleke me terug gidsen.


Op de kamer nog wat plannen pogen te maken voor de volgende dagen. Heb nog veel te bezichtigen en zal een keuze moeten maken. Kan naar Chelm waar ze kelders hebben uitgehakt in de kalksteen en die zijn doorverbonden tot een klein grottenstelsel, je kan er een rondleiding krijgen. Of naar Przemysl een stadje met unieke sfeer en gebouwd op zeven heuvels net zoals Rome. Of naar het Pininsky nationaal park in de buurt van Zakopane waar je een vlottentocht kan maken op de Dunajec op de grens met slowakije. Of Zakopane zelf aan de voet van het Tatra gebergte. Of naar de zoutmijnen in de buurt van Krakow of naar het concentratiekamp Ausswitch en dan natuurlijk Krakow zelf. Kortom er is nog zoveel te zien.


Vanavond maar wat telefoontjes plegen, voel me toch af en toe wel alleen in zo'n vreemd land waarvan ik de taal niet spreek.


Maandag 24 augustus 2009.


het is vandaag mijn 13de dag op reis en misschien wel een geluksdag. Ga proberen kontakt te leggen met vroegere vrienden. Of het me gaat lukken verder in dit verhaal.


De dag gestart met ontbijt. Voor mijn normen is dit heel laat, negen uur, maar hier is dit doodnormaal. Het ontbijt is uitgebreid, roerei, vlees, kaas, schijfjes tomaat, broodjes en sneetjes brood dit alles met lekkere koffie. Het smaakt heerlijk en is voor mijn normen zelfs veel te veel.


Annabelleke instrukties gegeven om me naar de parking bij de oude stad te navigeren. Aan het loket van de parking staat een Gold Wing GL1500, hij is van de portier van de parking. Ik vraag hem wat een dagticket kost en hij antwoordt dat het gratis is voor motorrijders. Wat een prachtig land toch Polen. Hij legt me ook de weg uit naar de oude stad.


Aan de parking grenst een soort van markt, het zijn kraampjes en kleine smalle magazijntjes waar je bijna alles kan kopen. Het gaat van kledij, zelfs complete kostuums, tot onderdelen voor boormachines, messen, lepels en vorken, oude boeken, je kan het niet bedenken of het is te koop. Moet me weer bedwingen om geen extra dopsleutelset aan te schaffen.


Loop verder naar het oude tadscentrum van Lublin. Het is gebouwd op een heuvel dus is het klimmen geblazen. Mijn fysiek laat te wensen over na al die dagen van enkel motorrijden maar dat zal straks wel beteren.


Er zijn verschillende routes uitgestippeld met ieder een eigen thema. Probleem is meestal het startpunt van een route te vinden. Volg een gedeelte van een route die me via de belangrijke gebouwen in het stadscentum brengt. Het boekje over Polen dat ik in Belgie aangeschaft heb bevat een plannetje van de omgeving. Het is een prachtig stadscentrum, een groot gedeelte van de gebouwen is reeds gerestaureerd maar er moet nog veel gebeuren. Lublin is trouwens ook kandidaat voor de cuturele hoofdstad van Europa in 2016.


Het eerste wat tegenvalt is dat de meeste musea maandag gesloten zijn, dus toch een tegenvaller op de 13de. Maar er is genoeg te zien en ik kuier verder door de drukke straten. Spijtige is dat het verkeer hier niet meer geweerd wordt. Bij ons wordt het getolereerd tot 11u of 12u en is dan verboden, hier is het de hele dag toegelaten.


Na een poosje genoten te hebben van het uitzicht van de mooie straatjes ga ik op zoek naar het tourist information office. Ga eens proberen of ik hier het adres van Marek kan bekomen. De jonge man aan het bureel spreekt goed engels en is geinterresseerd in mijn verhaal. Hijn stelt voor om eerst maar eens het telefoonboek te raadplegen. In deze tijd van GSM's is het niet altijd korrekte informatie. Slechts een Schellenberg en de voornaam zegt me niets. Ik stel voor dat ik het eens via de politie ga proberen. Hij geeft het echter niet zo snel op en zoekt het telefoonnummer van de administratieve dienst van de stad op. Na een aantal telefoontjes zegt hij dat ze hem wat later op de dag gaan terugbellen met meer informatie. Ga dus nog maar wat verder genieten van het mooie weer en de gezellige terrasjes.


En waarempel vind ook hier een Irish Pub. Ik zoek een mooi plaatsje op het terras en wordt aangesproken door een lieftallige jonge dame die perfect Engels praat. Bestel me een pint Guinness uiteraard. Nog wat lezen in het boekje over Polen wat het oude stadscentrum nog te bieden heeft en ook waar ik naartoe kan de volgende dagen. Na het ledigen van de Guinness ga ik nog maar een paar onontdekte plekjes op zoeken terwijl er toch stilaan een gevoel van zenuwachtigheid groeit, zou het lukken om het adres te vinden.


Heb reeds lang zin in een ijsje. Hier op het plein voor het kasteel zijn er wel tien winkeltjes waar je van alle soorten ijs kan krijgen. Pik er eentje uit en bestel een softijs, mijn lievelingsijs. Net als ik aan het ijsje begin krijg ik telefoon van het tourist office dat hij meer info gevonden heeft.


Snel het ijsje vororbert en naar het tourist office, de zenuwachtigheid neemt nog verder toe. De jonge man heeft een hint gekregen van de administratieve dienst om maar eens via Google te zoeken. Daar heeft hij het telefoonnummer gevonden van een Marek Schellenberg die vrouwenarts is in een hospitaal in Lublin. Marek studeerde toen voor dokter dus het zou weleens kunnen. De jonge man stelt voor om eens te bellen. Hij krijgt er het nummer van de GSM van Marek en belt hem op. Bingo, na al die jaren hebben we eindelijk terug kontakt. Marek moet nog even werken maar belt me zodra hij thuis is en kunnen we eindelijk elkaar ontmoeten.


Hij woont terug in het ouderlijke huis samen met zijn moeder. De reden dat ik de straat niet terug vond is dat na de val van het kommunisme alle straatnamen die maar een verwijzing hadden naar het communisme werden hernoemd. Via Annabelleke is het natuurlijk eenvoudig om de afgesproken plaats een hotel in de buurt terug te vinden.


Het weerzien is echt pakkend. 30 jaar geleden en toch lijkt het pas gisteren. Ik herken Marek zonder problemen, hij is niet veel veranderd. Hij stelt voor om bij te praten bij een paar biertjes. De herrinneringen, de verhalen, alles komt stilletjes aan terug naarmate het alcoholverbruik stijgt. Ik moet wel opletten, ze zijn hier nog veel strenger dan bij ons en ik moet nog terug naar het motel. Mareks zusters zijn allen geemigreerd naar Canada en hij vraagt me om eens met hem mee te gaan. Het wordt toch snel middernacht en het cafe waar we op het terrasje zitten gaat sluiten. Marek stelt voor om morgen verder af te spreken, hij neemt wel een dag verlof om dringende reden.


Ik ben blij dat ik eindelijk terug aan het motel ben, het is koud en de weg is niet verlicht maar Annabelleke staat me zoals gewoonlijk bij en houdt me op het goede pad. De poort van het motel is reeds gesloten, wist niet eens dat die kon worden afgesloten, maar kan ze gelukkig terug openen en de motor veilig binnen loodsen. Hopelijk is de voordeur niet op slot want ik heb enkel een kamersleutel. Nee hoor, even na twaalven ben ik dan toch op de kamer en kan ik genieten van een welverdiende nachtrust.



Dinsdag 25 augustus 2009.


Goed maar kort geslapen, was gisteren veel te laat. Lekker ontbijt en dan wachten op het telefoontje van Marek, hij had nog een afspraak deze morgen en moest nog langs de kliniek voor een dag vrijaf.


Rond 9u30 belt hij me dat hij onderweg is. Hij heeft gisteren het adres bekeken en hopelijk was hij nog nuchter genoeg om het zich te kunnen herinneren. Geen probleem, een beetje later rijdt hij de parking op.


In de buurt van Lublin is er een openlucht museum met oude woningen uit heel Polen die hier heropgebouwd zijn, zoals bij ons in Bokrijk. Het lijkt me wel leuk en het is een zonnige dag. De vraag wordt natuurlijk gesteld of hij met het zijspan wil meerijden. Hij is hierover heel enthousiast dus wordt er vandaag enkel met het zijspan gereden, komt die extra helm die ik al meesleur vanuit Belgie toch nog van pas.


Het museum is buiten het centrum van Lublin en als je er binnengaat waan je je in een andere wereld. Bij elke woning staat een vermelding uit welke tijdsperiode en ook uit welke streek ze afkomstig is. Ook staan er de namen van de families erbij en hun beroep en bijberoep. De meeste waren eenvoudige boeren maar deden iets extra's zoals pottenbakken, schoenen maken, weven.


Het geheel is prachtig aangelegd en ligt op een heuvel met beneden aan de heuvel een mooie vijver waar ook een aantal visserswoningen staan. We zijn al gauw enkele uren zoet met het bekijken van de woningen en het rondwandelen door het park.


Er is ook een magazijn waar nog wel vijftig woningen wachten om te worden heropgebouwd. Even iets drinken en dan gaan we shoppen. Heb nog eten nodig voor de komende dagen zodat ik onderweg niets hoef te zoeken.


Neem brood, kaas, kilbassa en vooral drinken mee. Marek kan het weer niet nalaten om alles te betalen. Zijn stelling is dat we vroeger steeds voor hen betaald hebben en het minste dat hij kan doen is nu dat hij zelf goed verdient iets terug te doen. Ik ben zijn gast in Polen en hoef niets te betalen.


Na veel aandringen laat ik het er maar bij, ze zijn toch te koppig, je kan hen niet ompraten.


Volgende stop is het bankkantoor. Hij had een afspraak voor vandaag voor het beleggen van geld met een rente van 11% op jaarbasis. Zoals bij ons is het met een pakket aandelen en ben je sneller geld kwijt dan rijk.


Dan is het tijd om de inwendige mens wat te versterken en gaan we naar een mooi maar eenvoudig restaurant. Het is een kleine oase midden in het centrum van Lublin, gelegen tussen een aantal appartements gebouwen en naast een drukke weg. Je rijdt eerst een doodlopend straatje in en in de verlengenis van de straat is een binnentuin met rondom een aantal overdekte terrassen. De tafels op de binnentuin staan onder een aantal appelen en perenbomen wat het erg spannend maakt want regelmatig valt er wel eens een appel of peer uit de boom. Gelukkig is het niet tot verwondingen gekomen alhowel de stoel naast mij wel een peer op zijn kop, zitting, heeft gekregen.


Het meubilair is ook heel speciaal, alles lijkt zomaar snel in elkaar geslagen van een aantal planken en doet dus stoer aan. Het eten is fantastisch. Marek besteld een grill schotel met verschillende soorten gegrild vlees en gebakken aardappelen. Hierbij nog een lekker slaatje en een grote pint bier en de honger is snel gestild. We bestellen nog iets te drinken, het is hier zo heerlijk rustig. Ik zou hier dagen kunnen blijven zitten.


Jammer genoeg loopt de dag ten einde. Ik moet terug naar het motel en Marek moet zijn auto hier nog ophalen. Haal de laptop op en laat Marek nog de foto's zien die ik op deze reis genomen heb, hij is onder de indruk van al het moois wat zijn land te bieden heeft. Nog even de route laten zien die ik voor morgen heb uitgestippeld en dan is het afscheid aangebroken. We spreken af dat ik hem zo snel mogelijk kontakteer via skype als ik thuis ben. Hij zal me ook de email adressen bezorgen van de familie in Canada, kunnen we weer eens kontakt opnemen. Ik spreek ook af dat ik geen 30 jaar meer zal wachten om terug te komen.


De motor had vandaag wat kuren, hij draaide niet echt soepel, had last van wat haperen. Heb een carburateur cleaner gekocht en al wat in de nafttank gegoten. Hopelijk is het morgen beter.


Het was een perfecte dag, het kon niet beter. Maar het weerzien was veel te kort. Morgen naar Przemysl, de stad gebouwd op de zeven heuvels.


De kamer naast mij is bewoond en ik zal het geweten hebben. Denk dat ze een beetje dronken of hardhorig zijn want ze praten niet maar roepen naar elkaar. Op de muur bonken helpt niet. Heb mijn Ipod bij me en speel dan maar wat muziek, wordt ik rustiger van. Na een uurtje is het eindelijk stil en kan ik wat slapen.


Woensdag 26 augustus 2009.


Ben vanmorgen extra vroeg opgestaan en heb maar eens goed lawaai gemaakt zodat ze in de kamer ernaast ook eens weten wat het is om in je nachtrust gestoord te worden. Geen reaktie gehoord, ze zullen hun roes nog aan het uitslapen zijn.


Een goed ontbijt, de laatste maal deze week eieren hoop ik, het is weeral heel lekker en de koffie smaakt opperbest. Mijn humeur begint al te beteren. Alles is reeds ingepakt en het zonnetje schijnt volop, het is nog geen 10u en het brand al op je huid. Het belooft een extra warme dag te worden, die hittegolf uit Belgie komt deze kant op.


Vandaag op weg naar Przemysl, hopelijk is het zo mooi als de reisgids het beschrijft. Moet eerst nog door het centrum van Lublin en zoals van een grote stad mag verwacht worden is het hier ook extra druk. Tijdens het aanschuiven voel ik maar pas hoe warm het reeds is, ik ben al goed aan het zweten.


Eens de drukte van Lublin voorbij kan ik er weer volop tegenaan. Annabelleke heeft weer eens de kleinste en slechtste wegen uitgezocht met meer spoorvorming dan je voor mogelijk houdt. De motor had nog wat kuren in het begin maar rijdt nu terug opperbest. Zal nog wat last hebben gehad van de regen van zondag. Onderweg nog eens toppen om te tanken zodat we in een trek naar Przemysl kunnen, het is te warm om te stoppen. Volgens ons Annabelleke moet ik er rond 13u zijn, vroeg genoeg om naar een Pokoje te zoeken en de stad nog wat door de stad te kuieren.


Een aantal kilometer voor het stadje kom ik al behoorlijk wat hotels tegen, allen boven mijn budget, maar geen enkele pokoje. Dat belooft niet veel goeds. Zie een bordje “centrum”staan en tegen de zin van Annabelleke besluit ik het maar te volgen. Het stadje ligt in een dal en via deze weg kom ik het dal ingereden met een prachtig zicht op de mooie gebouwen van de stad. Hier kom ik ook de eerste haarspeldbochten tegen. Verder in het stadje maar nergens een goedkoop hotelletje of pokoi.


Eigenlijk is het ook te warm om door de straten van een stad te kuieren en de laatste dagen heb ik wat te veel tijd in de stad doorgebracht dus rijd ik maar verder, Przemysl zal voor een andere keer zijn. Bij het wegrijden van het stadje werp ik nog een laatste blik op de mooie gebouwen maar de bergen lokken.


Vanmorgen op de kaart nog een dorpje Nowy Sazc gezien dat ik moet passeren. Volg de wegwijzers ernaartoe zonder Annabelleke te raadplegen, zal wel goed zijn. De weg is prachtig, dwars door de bergen met hellingen om U tegen te zeggen. Moet soms zelfs terug naar tweede versnelling om de berg op te raken. Haarspeldbochten zijn er ook in overvloed, doe er in een kwartier meer dan op de ganse 1000 bochten van dit jaar. Het is wel vermoeiend dus tijd voor een pauze, heb ook al wel wat honger en dorst gekregen. Stop aan een mooie parking met tafels en banken en een afdak erboven. Eens proeven wat ik gisteren heb aangeschaft. De worst is zeker niet slecht maar de kaas heeft niet echt veel smaak. Nog een beetje relaxen, eindelijk Annabelleke maar eens geraadpleegd en nieuwe route ingevoerd. Eigenlijk moest ik kleinere wegen op maar deze is veel leuker en zeker beter.


Volgens Annabelleke moet ik vandaag zelfs nog tot in Szczawenica raken en nog wel om iets na zessen. Is natuurlijk goed nieuws, kan ik morgen nog op vlottentocht. Af en toe komen er wolken voor de zon hangen en neemt de wind toe wat de temperatuur sterk doet dalen. Vorige zaterdag was dit ook het geval en 's zondags heeft het heel de dag hard geregend op weg naar Lublin. Moet dus wel verder tot het einddoel, ik ben niet van plan om morgen weer in de stortregen te rijden. Dan liever maar een dag droog binnen blijven, kan ik nog wat lezen in de reisgids en Spider Solitaire spelen.


Het spijtige is dat de bergen meer en meer in een nevel lijken te hangen, foto's nemen is er niet meer bij. Kom in het stadje Nowy Sacz en kijk hier ook nog maar eens rond voor een pokoje, ook hier geen succes dus tanken en verder voor de laatste 50km. Het laatste stuk is prachtig en de weg volgt de Dunajec, het wordt killig op de motor maar voor de laatse kilometers ga ik me ook niet meer omkleden.


Hier in deze buurt weer volop pokoje's, de een na de andere. Weet ook niet waarom maar ik blijf maar rijden tot ik het dorpje net uit ben . Zie hier een recent huis met een bordje pokoje, ga hier maar stoppen. Het zijn nog jonge mensen met een dochtertje van een jaar oud. Het bedisselen van de prijs geeft wat problemen, de man spreekt een paar woorden engels maar met getallen heeft hij wat moeite. De prijs is heel laag, 30 sloty's per nacht, zodat ik nog maar eens vraag om het op te schrijven. Ik mag zelfs mijn motor in de garage plaatsen wat toch een veilig gevoel geeft. Ga maar eens in het dorpje kijken om snel wat te eten maar vind niets naar mijn zin. Heb nog wat eten bij dus zal wel wat op de kamer eten.


Als ik terug kom uit het dorp staan ze me op te wachten en vragen of ik een kopje koffie moet. Zoiets sla je toch niet af en ik mee de keuken in. Blijkt dat de vrouw goed duits spreekt, wel een beetje problemen met zinsbouw maar zeer goed te verstaan. Dat brengt natuurlijk een gesprek op gang zoals waar ik vandaan kom en waar ik naartoe ga en over de omgeving. Ik vertel hen ook het doel van mijn trip naar Szczawenica namelijk de vlottentocht. Ik heb goed gegokt met de pokoje want ik zit maar een 400m van de aankomst vandaan. Kan ik er morgen naartoe en mee naar het vertrekpunt met de bus.


Nog wat eten op de kamer en nog wat Spider Solitaire om de dag af te sluiten en ook de computer. Vannacht lekker slapen want ik ben toch wel moe.


Donderdag 27 augustus 2009.


Hard bed maar toch uitzonderlijk goed geslapen, zal wel door de stilte hier in huis komen. Het is reeds acht uur en je hoort nog geen beweging. In Polen slapen ze lang maar ze werken ook nog laat. Vandaag eindelijk de vlottentocht waar ik al een tijdje naar uitkijk, hopelijk slaagt het niet tegen.


Heb de motor vandaag niet nodig dus die blijft lekker genieten in de garage van een welverdiende dag rust. Is maar 400m naar de aanlegplaats van de vlotten dat gaat nog wel te voet. Er is daar ook een bar dus kan ik er misschien wat te ontbijten krijgen.


Jammer genoeg is de bar nog gesloten dus zet ik me in afwachting op het overdekt terras. Rond 9u30 komen de eerste auto's aan. Het zijn de roeiers van de vlotten, ze komen hier samen om dan gezamenlijk met de bus naar de vertrekplaats te rijden. Gelukkig is er iemand die engels spreekt en kan ik vragen hoe ik naar de vertrekplaats kom. Eigenlijk is dit het aankomstpunt voor de roeiers, de werkelijke aankomstplaats is in het dorp. Voor 6 slotys kan ik mee met de bus naar de vertrekplaats. Het is wel leuk, ik als enige toerist tussen al deze roeiers in traditionele kledij en met hun hoedjes op.


Aan de vertrekplaats is het reeds heel druk. De tickets kosten 44 sloty's, het meeste dat ik tot nu toe betaald heb, hopelijk is het zijn geld waard. Het vlot is opgebouwd uit vijf onafhankelijke smalle bootjes die aan elkaar vastgemaakt worden en waarop drie neerklapbare banken zijn bevestigd. Heb een ticket voor boot 35 en ben de eerste voor deze boot. Ik moet dus op de laatste bank en in het midden van het vlot, zal wel wat met mijn gewicht te maken hebben. De andere personen dienen naast mij plaats te nemen zodat ik midden in een familie beland. De afstand tussen de bankjes is beperkt zodat ik in een verwrongen houding zit, niet het meest ideale dus voor de volgende twee uur.


Ik ben natuurlijk de uitzondering op de boot en de enige niet-pool. De roeier vooraan vertelt een aantal dingen tijdens de tocht. Jammer genoeg kan ik het meeste, dus bijna alles, niet verstaan. De rivier kronkelt zich tussen de bergen van een tamelijk jong massief. Dit is te merken doordat de toppen van de bergen zeer spits zijn en nog niet afgesleten door erosie. Het berglandschap is echt prachtig en ik kan een aantal mooie foto's maken.


De man voor mij is wild enthousiast en wisselt af tussen filmen en foto's maken daarbij zelfs zijn kinderen negerend. De bank in het midden, deze voor mij dus, is niet vastgemaakt. Doordat de man niets anders doet dan rechtstaan en tegen de bank aanleunen schuift deze nog wat naar achter zodat de al beperkte beenruimte nog beperkter wordt. Jammer genoeg spreek ik de taal niet dus kan ik ook niet vragen om terug naar voren te schuiven.


Ik laat dit de pret niet bederven en geniet van het mooie landschap dat we voorbij varen. De enkele stroomversnellingen maken het extra spannend, je voelt dan de verschillende bootjes in het vlot bewegen en hoort het knarsen van de verbindingen.


Kort na de middag zijn we op bestemming. Ik ga eerst nog wat eten want heb het ontbijt gemist deze morgen. Een grote pint bier met gegrild varkensvlees, frietjes en salade en dit voor slechts 30 sloty's. Het smaakt heerlijk en ik heb weer voldoende energie om de wandeltocht naar de pokoje te maken. Het is toch een vijftal kilometer en dat in de volle zon, het is zweten geblazen.


De pokoje is door een weg gescheiden van de Dunajec, deze stroomt hier op nog geen 100m voorbij. Aan de oever staan mooie bomen en de mensen hebben er banken en tafels geplaatst zodat je er rustig kan verpozen. Ht is dus een ideale plaats om aan het reisverslag te werken, is er gisteren en vanmorgen niet meer van gekomen. Neem de laptop mee naar buiten. De vrouw des huizes is met haar dochterje buiten en we raken nog maar eens in gesprek. Op dat moment begint het zachtjes te regenen en ze vraagt me binnen voor een koffie. Denk dat ze zich wat eenzaam voelt en bij is dat ze af en toe een babbeltje kan maken. Als er nieuwe gasten arriveren ga ik dan toch nog wat tokkelen op de laptop op een bankje aan het water. Het is droog maar verder in de bergen woedt het onweer. Denk dat ik op de regengrens zit want soms voel ik wel een regendruppel. Het is prachtig hoe het onweer hier door de bergen trekt, het is als een donkere mist die in de vallei hangt. Bij periodes komt het zonnetje eens piepen wat me dan toch weer een aangenaam gevoel geeft. Als het onweer is opgetrokken zie je in de bergen kleine witte wolkjes op stijgen boven de bomen, een gevolg van het verdampen van de regen op de warme ondergrond.


Begin nu toch honger te krijgen en heb ook geen zin meer in schrijven. De laptop naar binnen en het eten mee naar buiten, het is een ideale plaats voor een picknick. Zo denken de buren er ook over want ik zie ze met eten sleuren. Naast de picknick plaatsen zijn stenen geplaatst in een cirkel zodat je er een vuutje kan maken. De buren houden van gegrild vlees denk ik want ze steken een vuurtje aan. Het ruikt heerlijk, de geur van het geroosterd vlees.


Het onweer is nu volledig opgelost en heeft plaats gemaakt voor het zonnetje. Dit begint lanzaam te zakken en stilletjesaan verdwijnt ze achter de boomtoppen. Het is een mooie zonsondergang. Het begint ook wat frisser te worden dus tijd om de kamer op te zoeken, het is ook al 21u.


Nog een beetje overlopen wat ik morgen ga doen, nog wat spider solitaire en dan bed in voor een welverdiende nachtrust.

 

 

Vrijdag 28 augustus 2009.


Vannacht weer heerlijk geslapen, zie ernaar uit om Zakopane te bezichtigen en de bergen te kunnen verkennen. Het is minder dan 60km dus heb ik alle tijd en kan rustig inpakken. De motor uit de garage gehaald, en de bagage op zijn plaats. Heb meer plaats in de koffer dan de laatste dagen, toch maar eens kijken ok ik niets vergeten ben.


Het eerste stuk rijd ik lekker in het zonnetje naast de Dunajec maar als ik de bergen in ga komt er mist op. Bij de eerste parkeerplaats die ik tegen kom stop ik om lekker te ontbijten. Ik ben hier niet alleen, er zijn er nog met dit idee.


Een vijftal kilometer voor Zakopane begint de ellende al, file, af en toe een auto of drie opschuiven en dan weer wachten. Zou dit reeds voor Zakopane zijn of is er wat verder een rondpunt. Annabelleke eens geraapleegd en die weet het ook niet direkt. Dan maar een stukje terug en een altenatieve route. Deze brengt me zelfs al een stuk in de bergen, een leuk voorproefje.


Het is hier de ene pokoi naast de andere en ik besluit om mijn geluk maar al te beproeven en op zoek te gaan. Na een tiental vruchteloze pogingen, de meesten doen gewoon niet open ben ik het beu en zeg ik Zakopane vaarwel. Misschien komt het omdat het vrijdag is en de weekend drukte hier al volop aan de gang is maar ik ben al die grote steden met hun drukte beu. Had ik ook naar Antwerpen kunnen gaan, daar ken ik mijn weg en ken ik de taal.


Rijd terug in de richting van Nowy Targ. Ga uitkijken naar een leuke parking of iets waar ik kan eten. Buiten het centrum vind ik een leuk restaurant met groot terras. Eerst maar eens lekker eten. Een gepaneerde visfilet met salade en weeral frietjes, bestelde aardappelen maar die waren er niet. Na het eten, was weer goedkoop, de computer maar eens geeraadpleegd naar een mogelijke bestemming. Volgens de reisgids is Bielsko-Biala een leuk dorpje om te vertoeven.


Ik kijk wel waar ik uitkom, de wegen hier zijn mooier dan die naar Zakopane en vooral minder druk. Onderweg kom ik voorbij een prachtig stuwmeer en besluit maar eens uit te kijken naar een pokoje. Er is niet veel te vinden in deze buurt maar uiteindelijk vind ik er een, het is wel een heel steile en smalle weg ernaartoe. Er is plaats en ik reserveer voor twee dagen. Liever hier dan in de drukte van een stad.


Het is niet de mooiste pokoje tot hiertoe maar ik heb een grote kamer, zelfs een dubbel bed, en de WC en de badkamer zijn ook gescheiden wat voor minder drukte zorgt 's mogens. Het dubbel bed is toch niet alles, het piept en kraakt en je voelt de veren van de matras. Er staan hier ook twee eenpersoons bedden, zal wel een van deze nemen vannacht.


Een lekkere douche genomen en nog wat gegeten. Al eens gekeken hoe ik de volgende dagen ga rijden. Stilletjesaan moet ik ook aan de terugreis denken en de routes dus in die richting plannen.

Eigenlijk zou ik vanavond nog wat moeten rijden maar het is best gezellig op de kamer dus blijf ik maar zitten. Ik heb vanuit het raam ook een fantastisch zicht op het meer en dus geniet ik maar van de zonsondergang op de kamer.


Het is maar een kort verslag vandaag, heb ook echt niet veel meegemaakt.

 

 

Zaterdag 29 augustus 2009.


niet al te best geslapen, denk dat het nog door de emotionele kater van Zakopane komt. Het is ook aan het onweren en regenen. Vind nergens mijn helm en vest en besef dat deze nog in het zijspan liggen, vooraan op de zetel. Snel kleren aan en in ijltempo naar de motor, het kwaad is al geschied mijn vest ligt reeds te verzuipen in het water. Snel mee naar binnen en over een stoel, het valt allemaal nogal mee.


Na het onweer lijkt het op te klaren. Het is nog vroeg en ik ga proberen om nog maar wat te slapen. Nog een lekker extra uurtje maar het weer zit niet mee, het is nu volop aan et regenen. De hele valei is gehuld in een grijze regenachtige mist, dat voorspelt niet veel goeds. En zoals te verwachten heb ik gisteren het laatste stukje worst en de aardbeien confituur opgegeten. Er rest me dus voor vanmorgen enkel nog smaakloze kaas.


Hoop dat het later op de dag wat opklaart zodat ik op zijn minst iets te eten kan halen. Voorlopig ziet het er niet naar uit, het wordt wel lichter maar de grijze mist blijft. Heb nog wat werk te doen met het uitstippelen van de route voor de volgende dagen en kan tussendoor nog een dutje doen. Ik kom de dag wel door en anders is er altijd nog Spider Solitaire. Volgende maal toch eens kijken of ik geen externe harddisk met films kan meebrengen dan heb ik toch nog wat te doen op regenachtige dagen.


Echt vervelend, zit hier nu al de hele morgen te wachten tot het opklaard tot nu toe enkel met nog donkerder wolken. De man van de pokoje heeft mijn zijspan al afgedekt zodat het niet vol regent, goed initiatief. Wacht nog tot 14u en dan ben ik ribbedebie hoe hard het ook regent. Ga de binnenvoering uit de laars slopen zodat ik er terug in kan. In het dorp wat plastic zakken kopen dan kan ik daar morgen, indien het nog zou regenen, mijn voeten in droog houden.


Heb de boot op het meer zien passeren, is echt iets om met dit weer te doen. Alleen wordt het nog donkerder en begint het harder te regenen. We zien wel tegen 14u, ondertussen is alles al uitgestippeld en ga ik nog wat Spider Solitaire spelen.


Ben het echt moe het blijft hier maar gieten. Heb regenkledij en laarzen van de motor gehaald. De binnenvoering van de laars gedeeltelijk gesloopt en de binnenzool er terug in gelegd. Ook de tippen van de laarzen heb ik ingetaped zodat het water er niet rechtstreeks kan opspatten. Het is maar 2km naar het dorp maar ik wil er wel droog aankomen. Ik moet verdomme toch aan eten raken.


Geloof het of niet maar stipt 14u is het gestopt met regenen. Ik had alles al voorbereid om me volledig in regenkledij te zetten en het was niet meer nodig. Voor alle zekerheid alles toch maar netjes ingeladen je weet maar nooit. Op weg dus naar het dorp, de weg is glad en er is een stukje kasseien bij dus rijd ik heel voorzichtig. Vind er een kleine supermarkt en doe er de nodige inkopen. Ga me vandaag eens verwennen en koop een grote zak chips, deze kost meer dan de worst of de kaas die ik mee heb.


Ondertussen is het natuurlijk terug beginnen te regenen. Ik ben niet ver van de pokoje dus weiger de regenkledij hier voor aan te doen. Kom voorbij een bar en ik heb wel wat honger dus maar even stoppen en een stukje eten. Een lekkere goulash met brood en frietjes en een heel smakelijke pint bier. Het is een leuke tent met mooie bediening dus na het eten drinken we nog een extra biertje.


Raar maar weer, het is terug gestopt met regenen. Dit is het moment om een rondje rond het meer te maken. Jammer genoeg schijnt het zonnetje niet maar de rit is toch wel de moeite waard. Terug bij de pokoje begint het weer zachtjes te regenen, tijd om weer naar binnen te gaan. Het parkeren van de motor verloopt minder vlotjes dan gisteren en het achterwiel begint even te spinnen. Gevolg de auto die er naast staat heeft er nu enkele mooie spetters bij. Maar gauw naar binnen of ik kan nog gaan poetsen. Eerst nog maar eens nagekeken of er niets meer in het span ligt dat droog moet blijven.


Uit pure verveling maar al aan de zak chips begonnen. Het is niet echt mijn smaak, zout met de smaak van pijpajuin, maar bij gebrek aan wat beters moet ik het er maar mee doen. Buiten is het nu heel zachtjes aan het regenen, als het morgen zo blijft of beter is het goed en kan ik naar Klodzko in het Gory Stolowe national park. Hier zijn metershoge zandsteenformaties die door de erosie grillige vormen hebben aangenomen, zeker het bekijken waard. Ik hoop alleen dat het droog blijft.


Ik weet het, het woord regen is vandaag meerdere keren vernoemd. Ik ben te veel verwend geweest met elke dag te kunnen opstaan en het zonnetje in al zijn glorie te kunnen aanschouwen.


Dit was het voor vandaag en dan nu over naar, jawel Spider Solitaire.

 

 

Zondag 30 augustus 2009.


Niet zo best geslapen, een beetje zenuwachtig voor het weer vandaag. Rond 6u al eens naar buiten gekeken, het regent niet meer maar er hangt een dikke mist. Ik heb twee routes uitgestippeld, een snellere via de snelweg maar minder mooi en een scenery dwars door de bergen langs heel kleine wegen. Maar in de mist heb jer er niets aan dat je door het mooie landschap rijdt.


Ga de regenkledij toch maar zo stapelen dat ik ze voor het grijpen heb, je weet maar nooit. Misschien dat ik de laarzen toch maar aandoe om door de mist te rijden, is warmer en vooral droger dan gewone schoenen.


Eens de vallei uit en de berg over rijd ik volop in het zonnetje. Ik beslis dan maar om de mooie route te nemen via de kleinere wegen. De omgeving is prachtig, een afwisseling van bossen en immens grote weilanden en velden. Het is hier de kolenmijn streek van Polen en dat zie je aan de enorm grote lifttorens en terrils die je hier en daar ziet opduiken.


Het is echter ook de ene omlegging na de andere. Annabelleke raakt er soms niet wijs uit en laat me rondjes rijden rond het kerkhof. Een andere omleiding brengt me heel kort bij een van de kolenmijnen zodat ik de grootte van de lifttoren kan inschatten, het is echt enorm.


In de verte, richting tsjechie zie je de bergen al opduiken. Er hangen veel donkere wolken rondom de bergen dus ik hoop dat ik straks niet in de regen rijd. Ik stop te midden van de weilanden boven op een heuvel om de inwendige mens wat te versterken en te genieten van het prachtige uitzicht.


Annabelleke is soms duidelijk de weg kwijt. Op een bepaald stuk loodst ze me zelfs tsjechie binnen. Ik dacht hier komt het papierwerk maar tsjechie is natuurlijk al Europese gemeenschap en dus kan je er vrij in en voral uit rijden.


Eindelijk kom ik aan in Klodzko. Het is hier minder imposant dan ik dacht, op weg naar Szczawnica heb ik mooiere stukken gereden. Ik ben ook nog niet aan de echte bergen, die beginnen maar tegen de tsjechische grens. Reisgids geraadpleegd en ik moet eerst nog tot aan het stadje Kudowa-Zdroj op de grens met tsjechie, lijkt wel uit een Star Wars film te komen. Het stadje is een kuuroord en dus is er volop keuze uit hotels maar een beperkt aantal pokojes. Ga hier en daar eens informeren maar al net als in Zakopane zijn de mensen hier niet vriendelijk en is er nergens plaats.


Moet ook nog tanken. De benzine is hier het duurst uit Polen, 4,67 sloty/liter heb vanmorgen nog 4,20 sloty.liter betaald afzetterij dus. Net zoals in Zakopane bevalt de sfeer me hier niet dus een andere planning gemaakt en maar naar Wroclaw.


De mensen rijden hier echt als gekken, nog erger dan de cowboys van het vroeger polen. Het resulteert natuurlijk ook in zware ongevallen. Vandaag heb ik hier tweemaal het resltaat van gezien. Ook zie je om de haverklap wel een kruis of gedenksteen naast de kant van de weg. Ben zelf ook bijna van de weg gereden door een tegenligger die vond dat mijn baanvak dient om voorbij te steken, gelukkig was het hier breed genoeg voor drie voertuigen of we hadden frontaal gebotst. Hij deed zelfs geen poging om maar uit te wijken.


Anders dan de goedkope hotels in Szczecin die de reisgisds vermeld en niet te vinden waren heb ik hier in Wroclaw meer geluk. Van de eerste keer gevonden, eigenlijk de tweede keer. Het eerste hotel zag er heel prachtig uit maar de prijs was er ook naar, 250 slotys + 15 slotys voor de motor. Vroeg aan de receptie naar iets goedkoper en natuurlijk aan de overzijde van de straat was het hotel vermeld in de gids. Prijs, 110 slotys voor een nacht zonder ontbijt. Dit is aanvaardbaar en binnen budget. Neem een kamer voor een nacht, we zien wel wat et morgen wordt.

De parking hier aan het hotel blijkt door een andere firma uitgebaat en kost me nog eens extra 30 slotys/dag. De motor staat natuurlijk onder toezicht maar het is toch weeral een bijkomende kost. Ga nog een ritje door de stad maken. Net als alle andere steden staan er hier ook wel mooie gebouwen en zijn er winkelstraten maar ik hou het voor gezien.


Eigenlijk wilde ik nog een extra dag in Wroclaw blijven maar ben de steden moe en de laatste dagen te veel tegenslag gehad met bestemmingen. Ook het alleen zijn in een vreemd land begint aan me te vreten dus de planning is dat ik morgen uit Wroclaw vertrek richting Belgie. Zal kijken of ik aan de grens de overtollige slotys kwijt raak en dan dwars door duitsland naar belgie. Misschien dat ik nog eens een nachtje aan de moezel blijf maar ik weet het niet, we zien wel.


En het is echt zo, ik mis familie en vrienden.

 

 

Maandag 31 augustus 2009


dit is het laatste verslag, heb vanmorgen besloten om zo snel mogelijk naar huis te komen. Was van plan om halverwege Duitsland nog ergens te overnachten en misschien ook nog een dagje aan de Moezel. Om 7u zat ik aan het verslag van gisteren te schrijven en alles voor te bereiden om de verslagen te versturen via internet. Ja ze hebben hier beneden in de inkomhal internet.


Om 8u ben ik reeds vertrokken. Had gisteren een tankstation gezien met superlage prijzen, daar moet ik natuurlijk naartoe. Je kan er enkel tanken met bankkaart, hopelijk werkt de belgische. Je kan als taal engels kiezen maar dan nog kan je niet volgen wat er eigenlijk bedoeld wordt. Er staan twee bankautomaten verdeeld over twee rijen pompen. Wat ik natuurlijk niet wist is dat je de bankautomaat moet nemen die bij die rij hoort. Had natuurlijk die van de andere rij genomen, kon dus mijn pompnummer niet intoetsen. Dan de motor maar naar de andere rij verplaatsen. Wat denk je, komen er natuurlijk al auto's aangereden en ik in mijn beste Pools proberen uit te leggen dat ik eerst nog moet tanken en reeds alles ingevoerd heb in de bankautomaat.


Na al deze ochtend beproevingen eindelijk op weg naar de Duitse grens. Annabelleke stuurt me zonder omwegen de snelweg op recht de file in. Dacht dat begint al goed moet vandaag zeker 450km rijden tot aan de eerste slaapplaats. Het zijn maar wegenwerken en een vijtal kilometer verder rijd ik op een van de mooiste autostrades die ik in jaren heb gezien. Het zijn heel brede rijstroken met nog een extra brede pechtstrook, volledig in beton en zo glad als een biljartlaken. Naast de snelweg staan er overal grote afsluitingen om de dieren van de snelweg weg te houden. Hier en daar zijn er ook bruggen gebouwd speciaal om de dieren toe te laten de snelweg over te steken, net zoals bij ons in de Limburg. De stopplaatsen zijn ook voorzien van sanitair en mooie overdekte picknick plaatsen.


Het tempo ligt redelijk hoog, kan volgens Annabelleke toch een snelheid van 100km/h a 110km/h aanhouden. Zou nog graag zo dicht mogelijk bij de grens tanken en misschien nog wat inkopen doen om de laatste sloty's op te krijgen. Stopplaatsen in overvloed maar nergens een tankstation te bekennen. Twee km voor de grens rijd ik dan maar de snelweg af en niet veel verder is er een volledig complex met eetgelegenheden, tankplaats, shops en zelfs een auto wasstraat.


Eerst maar getankt en dan valt mijn blik op de wodka. Heb in heel Polen nog nergens wodka van het merk Zytnia of Wiborowa gezien. Dit waren de merken die we in 1976 in de dollarshops konden aankopen en waarvan we liters gedronken hebben. Van elks twee flessen meegenomen en nog wat chocolade en water. Nog heb ik sloty's over maar die zal ik wel meenemen als ik terug naar Polen ga.


Het tempo ligt hoog en ik schiet zo goed op dat ik rond 13u reeds in Ledeberg ben, het plaatsje waar ik wilde slapen. Annabelleke nog maar eens geraadpleegd en volgens haar kan ik rond 17u aan de Moezel zijn. Dat is een redelijk uur dus rijd ik maar verder. De eerst volgende 100km blijft het tempo ook hoog. Na een 500km raadpleeg ik Annabelleke nog maar eens en verleg de route nu naar huis, ik zou om 20u15 thuis kunnen zijn als alles normaal verloopt. Tot hiertoe ging alles al heel vlot dus rijd ik maar naar huis vandaag, dat zijn dus nog een 570km.


En dan begint de miserie, de ene wegversmalling na de andere. Ben je goed weer 20km aan het doorrijden weer een wegversmalling, snelheden van 60km/u of 80km/u. Zo schiet het echt niet op. Als klap op de vuurpeil stuurt Annabelleke me dan nog eens de verkeerde afrit op richting Wurzburg, duurt weeral 10km vooraleer ik een afrit tegenkom en terug kan rijden.


Ondertussen wordt de vermoedelijke aankomsttijd maar opgeschoven. Straks kan ik nog een nachtje in Duitsland blijven. Het gaat heel wat trager dan het eerste stuk. Tegen een uur of negen begint de zon te zakken en dat zal ik geweten hebben. Ik rijd richting westen en heb dus de hele tijd die ondergaande zon recht voor mij. Na een tijdje verblind te worden door de zon krijg ik pijn in mijn ogen en moet ik even stoppen. Ik moet toch gaan tanken en rijd het eerste tankstation binnen dat ik tegenkom.


Ons Annabelleke stuurt me vanaf Aachen nog een stukje door Nederland, de zon is nu al onder en het wordt stilaan donker hopelijk ben ik in Belgie voor het licht helemaal uitgaat. In Belgie zijn de snelwegen verlicht en heb ik minder problemen met het beperkte licht van de motor.


Nog eventjes doorbijten en ik kom in de vertrouwde omgeving van Hoevenen. De motor binnen zetten en de bagage uitladen en eindelijk thuis. Als ik de koffer opendoe ruik ik de geur van wodka, een van de flessen Zytnya is gebroken. Jammer maar de motor is nu wel gedoopt. Het is 22u15 als ik uiteindelijk de deur van mijn appartement opendoe en opgelucht ben dat ik weer veilig thuis ben.


 

 

 

 

Polen 2009